V KZ 24/22

Sygn. akt V KZ 24/22

POSTANOWIENIE

Dnia 1 czerwca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

w sprawie D. M.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 1 czerwca 2022 r.,

zażalenia oskarżonego

na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w W.

z dnia 10 marca 2022 r.,

w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji,

postanowił

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego D. M. do wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt II 1 Ka […], uznając że jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy.

Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone zażaleniem oskarżonego. Skarżący zarzucił naruszenie art. 523 § 2 k.p.k. oraz art. 439 § 1 k.p.k., a w zaprezentowanej w uzasadnieniu zażalenia argumentacji zakwestionował ustalenia faktyczne Sądów obu instancji i podnosząc, że jest niewinny, wniósł o „skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia”.

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

Zażalenie oskarżonego nie jest zasadne. Zaznaczyć na wstępie trzeba, że przedmiotem rozpoznania Sądu Najwyższego w związku z wniesionym zażaleniem nie jest rozstrzyganie kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego, lecz wyłącznie ocena trafności dokonanej w trybie art. 530 § 2 k.p.k. kontroli spełnienia przez wniesioną kasację określonych prawem wymogów formalnych. Stad też bez znaczenia w tym incydentalnym postępowaniu pozostają wywody skarżącego przedstawione w uzasadnieniu jego zażalenia.

Zaskarżone zarządzenie jest trafne, mimo że jego uzasadnienie zostało sformułowane w sposób nie do końca właściwy. Zawarte w nim stwierdzenie, że „nie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 k.p.k.” mogłoby bowiem sugerować, iż to w gestii prezesa sądu, do którego wniesiono kasację leży merytoryczne badanie zasadności kasacji, a jest to wyłączna kompetencja Sądu Najwyższego.

W odniesieniu do treści art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., w ramach kontroli prowadzonej w trybie art. 530 § 2 k.p.k., sprawdzeniu podlega to czy kasacja została wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., a nie to czy one zachodzą.

Zgodnie z dyspozycją art. 523 § 2 k.p.k. strona może wnieść kasację na korzyść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.

W przypadku oskarżonego nie został spełniony warunek z art. 523 § 2 k.p.k., a z analizy treści kasacji wynika jednoznacznie, że ani w jej zarzutach, ani w jej uzasadnieniu nie podniesiono uchybienia z art. 439 k.p.k.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.

a.s.