V KZ 23/18

Sygn. akt V KZ 23/18

POSTANOWIENIE

Dnia 7 czerwca 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Gradzik

w sprawie P.K. skazanego z art. 148 § 1 k.k.,
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 7 czerwca 2018 r., zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w S.
‎z dnia 11 kwietnia 2018r., o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku tego Sądu
‎na zarządzenie Sądu Apelacyjnego w S.
‎z dnia 20 grudnia 2017r., sygn. II AKa …/17

p o s t a n o w i ł:

uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać kwestię ustalenia terminu złożenia przedmiotowej kasacji do ponownego rozpoznania Przewodniczącemu Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w S.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2018 r., Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w S. odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego P.K. W uzasadnieniu stwierdził, że wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2017 r., wraz z uzasadnieniem został doręczony obrońcy skazanego w dniu 17 stycznia 2018 r., co oznacza, iż termin do wniesienia kasacji mijał 16 lutego 2018r. Z informacji Urzędu Pocztowego w Ś. wynika natomiast, że przesyłkę zawierającą przedmiotową kasację nadano w dniu 5 marca 2018 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej złożenia.

W zażaleniu obrońca skazanego zarzucił zarządzeniu obrazę przepisów postępowania:

1.art. 167 k.p.k. przez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z potwierdzenia nadania przesyłki zawierającej kasację, będącego w posiadaniu nadawcy, z którego wynika, że Urząd Pocztowy przyjął ją w dniu 16 lutego 2018 r.;

2.art. 7 k.p.k. przez dowolną, nielogiczną i niezgodną z zasadami doświadczenia życiowego oceną dowodów polegającą na uznaniu, że wobec treści pisma kierownika zmiany Urzędu Pocztowego, przesyłka została nadana 5 marca, podczas gdy treść stempla na kopercie nadawcy wskazuje na datę 16 lutego, co powinno prowadzić do wniosku, iż taka jest faktyczna data nadania kasacji;

3.art. 5 § 2 k.p.k. przez nieuwzględnienie na korzyść skazanego wątpliwości związanej z terminem nadania przesyłki, wobec istnienia dwóch wzajemnie wykluczających się dowodów w postaci pisma Urzędu Pocztowego w Ś. z 4 kwietnia 2018 r. oraz koperty nadawcy przesyłki wraz ze stemplem pocztowym.

W przekonaniu obrońcy uchybienia te doprowadziły do błędnego ustalenia, że przedmiotowa skarga kasacyjna została wniesiona po terminie, podczas gdy w rzeczywistości wpłynęła ona w terminie ustawowym. Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z uwierzytelnionej kopii potwierdzenia nadania przesyłki o numerze R (00) […] w Urzędzie Pocztowym w Ś. z 16 lutego 2018 r., zaznaczając że oryginał jest w jego posiadaniu.

W konkluzji obrońca skazanego wniósł o zmianę zarządzenia i przyjęcie kasacji jako złożonej w ustawowym terminie, ewentualnie o uchylenie zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył:

Rację ma skarżący, że kwestia zachowania terminu do złożenia kasacji nie do końca została wyjaśniona przed podjęciem zarządzenia o odmowie jej przyjęcia. Za tym, że kasację nadano 5 marca 2018 r. przemawia informacja Urzędu Pocztowego, ale i data wpływu kasacji w dniu 6 marca w biurze podawczym Sądu Apelacyjnego w S. (k. 2922). Jednak na kopercie, w której umieszczono kasację widnieje data 16 lutego 2018 r. (k. 2938), przy czym do zażalenia autor kasacji dołączył kserokopię potwierdzenia nadania w tymże dniu przesyłki o numerze wskazanym w informacji Urzędu Pocztowego, zaznaczając że jest w posiadaniu oryginału. W tym stanie rzeczy Przewodniczący Wydziału Karnego powinien był podjąć czynności zmierzające do wyjaśnienia tak oczywistej sprzeczności w przywołanych dokumentach. Zaniechanie w tym zakresie naruszało przepisy art. 97 k.p.k., ale i, jak zasadnie podnosi się w zażaleniu, art. 167 k.p.k., samo zaś zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji było przedwczesne. Uchybienie wymienionym przepisom mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia. Konieczne zatem stało się jego uchylenie i przekazanie kwestii ustalenia terminu złożenia kasacji obrońcy skazanego do ponownego rozpoznania Przewodniczącemu Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego. Bezprzedmiotowe już okazało się odniesienie się do pozostałych zarzutów zażalenia.

kc