POSTANOWIENIE
Dnia 28 czerwca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 28 czerwca 2023 r.,
w sprawie z zażalenia obrońcy skazanego R. K. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Łodzi,
z dnia 17 marca 2023 r., sygn. akt V WKK 12/23, o odmowie przyjęcia kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 14 listopada 2022 r., sygn. akt V Ka 353/21,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł :
uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w Łodzi do dalszego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 17 marca 2023 r. odmówiono przyjęcia kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 14 listopada 2022 r., sygn. akt V Ka 353/21 z uwagi na fakt, że nie został uzupełniony brak formalny.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł obrońca skazanego, który zarzucił obrazę przepisów postępowania, tj. art. 83 § 1 k.p.k. i art. 84 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, że kasacja pochodzi od osoby nieuprawnionej, w sytuacji kiedy obrońca dysponował upoważnieniem do obrony spełniającym wymogi obowiązujących przepisów Kodeksu postępowania karnego.
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez przyjęcie kasacji do rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest zasadne.
Nie ulega wątpliwości, że skazany R. K. miał w postępowaniu przez Sądami I i II instancji ustanowionego obrońcę z wyboru w osobie adw. A. D. (k. 139, t. I – upoważnienia dokonała osoba uprawniona w dniu 5 listopada 2019 r.).
Jak słusznie dostrzega obrońca skazanego stosownie do treści art. 84 § 1 k.p.k. ustanowienie obrońcy lub wyznaczenie obrońcy z urzędu uprawnia go do działania w całym postępowaniu, nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia, jeżeli nie zawiera ograniczeń.
Oczywistym jest, że adw. A. D. z dniem 5 listopada 2019 r. został ustanowiony obrońcą R. K. i upoważenienie to nie zawierało żadnych ograniczeń.
Fakt pominięcia treści art. 84 § 1 k.p.k. w toku procedowania w przedmiocie przyjęcia kasacji stanowił obrazę tego przepisu i w sposób bezsporny zaważył na wyniku decyzji procesowej podjętej w trybie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. oraz w zw. z art. 120 § 2 k.p.k.
W tej sytuacji zaskarżone zarządzenie odmawiające przyjęcia kasacji jako obarczonej brakami formalnymi i nie uzupełnionej w terminie zawitym nie jest trafne.
Z tych względów postanowiono jak w sentencji.
W sprawie winny zapaść obecnie stosowne decyzje procesowe związane z wniesieniem nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
[JML]
[ms]