V KZ 14/22

Sygn. akt V KZ 14/22

POSTANOWIENIE

Dnia 4 kwietnia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Motuk

w sprawie W. K.

skazanego z art. 244 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 4 kwietnia 2022 r.

zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego

z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt V WKK […]

o odmowie przyjęcia kasacji skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G.

z dnia 26 października 2021, sygn. akt V Ka […]

p o s t a n o w i ł

zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem – na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. – odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez skazanego W. K. od  wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 26 października 2021, sygn. akt V Ka […] – wobec nieusunięcia w wyznaczonym terminie braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie kasacji przez ustanowionego z wyboru adwokata lub radcę prawnego oraz nadesłanie 8 egzemplarzy kasacji.

Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany W. K.. W uzasadnieniu środka odwoławczego podniósł, że kasację wniósł w terminie 30 dni od daty doręczenia mu pisemnego uzasadnienia orzeczenia sądu odwoławczego. Zakwestionował również prawidłowość wydanego w niniejszej sprawie wyroku skazującego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem nie zawierało argumentów mogących podważyć zasadność zaskarżonego zarządzenia, które wydane zostało bez naruszenia przepisów prawa.

Na wstępie należy podkreślić, że Sąd Najwyższy w niniejszym postępowaniu bada tylko i wyłącznie prawidłowość zaskarżonego zarządzenia i to w kontekście podniesionych w zażaleniu zarzutów. Przedmiotu oceny w tym postępowaniu nie stanowią więc kwestie związane z merytoryczną oceną wydanego w sprawie prawomocnego wyroku skazującego.

Stwierdzony w sprawie brak formalny w postaci wniesienia kasacji niespełniającej wymogu określonego w art. 526 § 2 k.p.k. (sporządzenie i podpisanie kasacji przez podmiot profesjonalny) – ma charakter usuwalny. Nie budzi wątpliwości fakt, że wniesiona w niniejszej sprawie kasacja – za którą uznano pismo wniesione przez W. K. – nie spełniała warunku przewidzianego w ww. przepisie.

W związku z opisanym wyżej brakiem stronę należy wezwać do jego usunięcia w trybie art. 120 § 1 k.p.k. Uzupełnienie tego braku w terminie wywołuje skutki od dnia wniesienia kasacji. W przeciwnym wypadku, pismo uznaje się za bezskuteczne, co w  odniesieniu do kasacji, która została osobiście sporządzona przez skazanego, powoduje wydanie zarządzenia o odmowie jej przyjęcia (art. 120 § 2 k.p.k., art. 530 § 2 k.p.k.). Ten tok procedowania został w niniejszej sprawie dopełniony, albowiem W. K. został wezwany do uzupełnienia wymienionego braku formalnego (jak też do nadesłania 8 egzemplarzy kasacji) w terminie 7 dni od chwili doręczenia wezwania, co nastąpiło w dniu 3 grudnia 2021 r. (k.8 akt o sygn. V WKK (…)). Bezspornym pozostaje, że W. K. nie uczynił zadość rzecznemu wezwaniu w wyznaczonym terminie. Dopiero po jego upływie nadesłał kolejne pisma, w których domagał się wyznaczenia obrońcy z urzędu i kwestionował wydany wyrok skazujący.

Skoro zatem W. K. nie uzupełnił w oznaczonym terminie wymienionego braku formalnego kasacji, to zaskarżone zarządzenie uznać należy za prawidłowe. Do  jego wydania obligował przepis art. 530 § 2 k.p.k., który stanowi, że w razie stwierdzenia braków formalnych kasacji, odmawia się jej przyjęcia. Skarżący w złożonym zażaleniu nie przedstawił okoliczności, które podważałyby dokonane w zaskarżonym zarządzeniu ustalenia faktyczne.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.