Sygn. akt V KS 6/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lutego 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)
SSN Barbara Skoczkowska
SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)
Protokolant Jolanta Grabowska
w sprawie J. C. ,
oskarżonego z art. 178a § 1 i § 4 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 lutego 2020 r.,
skargi wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w K.
w trybie art. 539a k.p.k. od wyroku Sądu Okręgowego w Z..
z dnia 28 listopada 2019 r., sygn. akt VII Ka (…),
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Z. do rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia z dnia 28 lutego 2019 r. (sygn. akt IV K (…)) J. C. został uznany winnym tego, że „w dniu 25 maja 2018 roku na drodze wojewódzkiej nr […] pomiędzy miejscowościami S. – G. , gm. G., woj. (…), jechał jako kierujący w ruchu lądowym ciągnikiem rolniczym marki Z. o nr rej. (…) znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,53 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości”, tj. czyn z art. 178 § 1 i § 4 k.k., za który wymierzono mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczono dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Wyrok ten został uchylony i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 28 listopada 2019 r. (sygn. akt VII Ka (…0).
Od powyższego orzeczenia skargę na wyrok sądu odwoławczego wniósł Prokurator Rejonowy w K. , zarzucając przedmiotowemu wyrokowi „naruszenie prawa procesowego, tj. art. 539a § 3 k.p.k. w zw. z art. 437 § 2 k.p.k. poprzez uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, pomimo niezaistnienia przesłanek wskazanych w art. 437 § 2 k.p.k. warunkujących możliwości uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.”
Podnosząc powyższy zarzut Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Z. w całości i przekazanie sprawy wskazanemu sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Skarga okazała się zasadna.
Uzasadnienie wyroku nie przynosi jednoznacznej odpowiedzi, czy Sąd ten uznał, iż postępowanie dowodowe musi zostać przeprowadzone w całości (w rozumieniu przyjętym przez Sąd Najwyższy uchwałą 7 sędziów z dnia 22 maja 2019 r., I KZP 3/19,), czy też wystarczające byłoby dokonanie określonych czynności względem części (chociażby nawet istotnej) materiału dowodowego.
Jak można wywnioskować z uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego, powodem uchylenia orzeczenia była fundamentalna wątpliwość co do poprawności przyjęcia kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego oskarżonemu, z art. 178a § 4 k.k., w oparciu o prawomocne skazania wyrokami niemieckich sądów. Jednak uważna analiza argumentów Sądu odwoławczego prowadzi do wniosku, że ewentualne postępowanie dowodowe w sprawie należałoby uzupełnić jedynie w tym wąskim (acz istotnym) zakresie, tj. dokonania konkluzywnego ustalenia treści tych wyroków, co m.in. miałoby pozwolić na jednoznaczne ustalenie, czy wcześniejsze skazania oskarżonego obejmowały przestępstwa umyślne czy nieumyślne, a także, czy doszło do ewentualnego zatarcia tych skazań. Podkreślić należy, że Sąd odwoławczy nie zakwestionował żadnego innego ustalenia w sprawie.
Oznacza to, że w obliczu braku konieczności przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przed Sądem I instancji nie było uzasadnione.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.