Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-03-11
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V KO 86/13
POSTANOWIENIE
Dnia 11 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie E. K.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 11 marca 2014r.,
zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczący V Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2014r. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
Zażalenie wnioskodawcy nie mogło zostać uwzględnione.
W dniu 29 września 2013r. E. K. złożył samodzielnie sporządzony wniosek o wznowienie postępowania oraz wniósł o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu dla potrzeb tego postępowania. Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2013r. Przewodniczący V Wydziału Karnego Sądu Najwyższego wyznaczył wnioskodawcy pełnomocnika z urzędu. W dniu 29 grudnia 2013r. wyznaczony adwokat złożył opinię o braku podstaw do sporządzenia wniosku. Pismem z dnia 8 stycznia 2013r. poinformowano o tym wnioskodawcę i wezwano do usunięcia braku formalnego jego wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata. Wnioskodawca w zakreślonym terminie braków tych nie uzupełniła. Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2014r. Przewodniczący Wydziału odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. W zażaleniu na to zarządzenie wnioskodawca wskazał przede wszystkim na nierzetelne wywiązanie się z obowiązków przez wyznaczonego mu pełnomocnika z urzędu.
Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia wnioskodawcy. Zgodnie z dyspozycją art. 545§2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania winien być sporządzony i podpisany przez adwokata. Stwierdzić zatem należy, że Przewodniczący V Wydziału Karnego Sądu Najwyższego wydając zaskarżone zarządzenie postąpił w zgodzie z normującymi omawianą kwestię przepisami procesowymi. Słusznie też przyjęto, że wyznaczony z urzędu pełnomocnik zachowuje samodzielność ocen w toczącym się procesie, a sąd nie ma uprawnienia do ich kontrolowania. Tym samym wydanie przez wyznaczonego pełnomocnika opinii o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, nie rodzi po stronie wnioskodawcy uprawnienia do ubiegania się o wyznaczenie z urzędu innego, kolejnego, pełnomocnika, nie powala też na przyjęcie wniosku sporządzonego przez wnioskodawcę samodzielnie, a więc dotkniętego brakiem formalnym.
Powyższe powoduje, że tak sformułowane zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
aw
