Sąd Najwyższy

V KO 52/12

postanowienie z dnia 2012-09-26

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KO 52/12
Data orzeczenia2012-09-26
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział V
SędziowieKazimierz Klugiewicz, Krzysztof Cesarz (przewodniczący), Małgorzata Gierszon (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KO 52/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie K. M. oskarżonego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2012r. wniosku Sądu Rejonowego w X. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Y. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w X., postanowieniem z dnia 20 lipca 2012 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, na podstawie art. 37 k.p.k., wobec tego, że pokrzywdzonymi zarzucanymi oskarżonemu czynami są sędziowie tego Sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zaistniałe w sprawie okoliczności świadczą o niezbędności przekazania jej do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, a tym samym skorzystania z instytucji uregulowanej w przepisie art. 37 k.p.k. 2 Oskarżonemu niewątpliwie zarzucono popełnienie trzech przestępstw (kradzieży, naruszenia miru domowego oraz gróźb bezprawnych), którymi pokrzywdzonymi było dwóch sędziów: sądu miejscowo właściwego oraz Sądu Rejonowego w Z., orzekającego w Wydziale Karnym tego Sądu. Zaistniała sytuacja z pewnością może wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, jak też – przede wszystkim – stwarzać przekonanie (tak u uczestników procesu, jak i jego obserwatorów) o braku warunków do rozpoznania tej sprawy przez ten sąd w sposób prawdziwie niezawisły, wolny od jakichkolwiek wpływów. To z pewnością nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości, skoro może podważyć jego prestiż i autorytet. Stąd też kierując się chęcią uniknięcia tego rodzaju zagrożeń i możliwością skorzystania z przywołanej na wstępie instytucji procesowej, należało odstąpić od reguł właściwości miejscowej, przekazując sprawę do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi i to usytuowanemu poza W. Z tych to względów, postanowiono jak wyżej.

Zapytaj AI o to orzeczenie