V KO 51/20

Sygn. akt V KO 51/20

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lipca 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Michał Laskowski

w sprawie Ł. M.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 28 lipca 2020 r.

wniosku skazanego

o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt II AKa (…),

utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt III K (…),

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

UZASADNIENIE

Ł. M. został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt III K (…), za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt II AKa (…).

Pismem z dnia 6 kwietnia 2020 r. Ł. M. wystąpił do Sądu Apelacyjnego w (…) z wnioskiem o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, dokumentując brak środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Pismo to zostało przekazane Sądowi Najwyższemu według właściwości.

Dnia 19 maja 2020 r. Przewodniczący V Wydziału Izby Karnej wezwał Ł. M. do wskazania w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków okoliczności, które stanowiłyby ustawową podstawę wznowienia postępowania.

Zarządzenie z dnia 19 maja 2020 r. Ł. M. odebrał 26 maja 2020 r. (k.12). Do Sądu Najwyższego nie wpłynęła od tego czasu żadna korespondencja w sprawie skazanego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wznowienie postępowania to nadzwyczajny środek zaskarżenia, w związku z czym istnieją ściśle określone, wymienione w art. 540 k.p.k., 540a i b k.p.k. przesłanki jego zastosowania. Przesłankę taką stanowić może na przykład fakt, że w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa lub to, że po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody wskazujące, że skazanie było błędne. Jeśli w sprawie nie zachodzi żadna ze wskazanych przepisami okoliczności, nie ma podstaw do wznowienia postępowania. Przesłanką, o której mowa w ustawie, nie może być subiektywne poczucie skazanego, że został potraktowany niesprawiedliwie.

W złożonym przez siebie piśmie z dnia 6 kwietnia 2020 r. Ł. M. nie wskazuje na jakąkolwiek merytoryczną podstawę wznowienia postępowania w jego sprawie, poprzestając na ogólnym stwierdzeniu pojawienia się nowych dowodów i faktów. Stosownie do treści art. 545 § 3 k.p.k. osobisty wniosek strony o wznowienie postępowania podlega w sposób formalny wstępnej kontroli w zakresie jego treści. W wypadku stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności, pismo procesowe nie podlega procedurze uzupełnienia jego braków formalnych. Oczywista bezzasadność wniosku nie ogranicza się przy tym wyłącznie do tych wypadków, w których we wniosku o wznowienie podniesione zostały okoliczności będące już wcześniej przedmiotem rozpoznania w postępowaniu o wznowienie postępowania. Użycie w treści art. 545 § 3 k.p.k. zwrotu „w szczególności" nie pozostawia wątpliwości, że jest to wskazanie przykładowe. Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny będzie miało więc miejsce również w sytuacjach, gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek ten oparty jest na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach jako podstawy wznowienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn. III KO 45/17, LEX nr 233802).

Ł. M., mimo wezwania przez Sąd Najwyższy do uzupełnienia treści wniosku, nie przytoczył żadnych okoliczności, które należałoby badać w toku postępowania o wznowienie, poprzestając na sygnalizacji istnienia niedookreślonych faktów i dowodów. W tej sytuacji brak również podstaw do przydzielenia skazanemu obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.