Sygn. akt V KO 4/19
POSTANOWIENIE
Dnia 5 lutego 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie E. T.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 lutego 2019 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania, w którym zapadł prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego […] z dnia 25 października 2016 r. (sygn. AKa […]),
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Skazany E. T. wniósł osobisty wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego […] z dnia 25 października 2016 r. (sygn. AKa […]). W swoim wniosku kwestionuje ustalenia faktyczne i wnioski wyciągnięte z zebranego materiału dowodowego w jego sprawie. Wskazuje na mankamenty oceny wyników badań DNA noży, stanu zdrowia pokrzywdzonego przed inkryminowanym zdarzeniem, zeznań świadków czy poprawności np. opisu mieszkania. E. T. wniósł o uchylenie wyroków zapadłych w jego sprawie i uniewinnienie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez wzywania skazanego do usunięcia jego braków formalnych. Wymieniony na wstępie przepis nakazuje podjęcie takiej decyzji wtedy, gdy z treści wniosku niepochodzącego od podmiotu fachowego wynika jego oczywista bezzasadność. W niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja. Trzeba zauważyć, że skazany nie wskazuje w swoim piśmie żadnych nowych okoliczności, ani twierdzeń oraz nie zawiera ono żadnej argumentacji, która w jakikolwiek sposób byłaby powiązana z podstawami wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 540 k.p.k. postępowanie karne podlega wznowieniu nie w razie zgłoszenia jakichkolwiek wątpliwości co do trafności zapadłego rozstrzygnięcia, ale wtedy, gdy nowe fakty lub dowody wiarygodnie podważają poczynione w sprawie istotne ustalenia faktyczne, to jest, gdy zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że po wznowieniu postępowania zapadnie orzeczenie odmienne od orzeczenia, które zostało wydane lub zaistniały w sprawie tzw. bezwzględne przyczyny odwoławcze. Na zaistnienie takich nowych faktów lub dowodów, czy też okoliczności opisanych w art. 439 k.p.k. skazany nie wskazał.
Zatem lektura pisma wnioskodawcy, pomimo uznania go formalnie za wniosek o wznowienie postępowania, nie pozwala na odnalezienie w nim jakichkolwiek argumentów za wznowieniem sprawy zakończonej nieprawomocnie orzeczeniem Sądu Apelacyjnego […], o których mowa w art. 540 k.p.k. Skazany w swoim piśmie skierowanym do Sądu wyraża jedynie przekonanie o błędach popełnionych w związku ze sprawą. Nie jest to wystarczające dla wzruszenia prawomocnego wyroku.
Wobec powyższego należało odmówić przyjęcia przedmiotowego wniosku.