V KO 26/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wiliński
Dnia 28 maja 2025 r.
po zapoznaniu się z pismem skazanego T. W. oznaczonym jako wniosek o
wznowienie postępowania, sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu
postępowania karnego, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu
Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKo 307/24,
stwierdzić brak podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy
postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej
postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.).
[PŁ]
UZASADNIENIE
Skazany T. W., pismem z 28 stycznia 2025 r., oznaczonym jako wniosek o
wznowienie postępowania, sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu
postępowania karnego, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu
Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKo 307/24,
wskazał na wystąpienie bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt. 2
k.p.k. związanej z wadliwie ukształtowanym składem Sądu odwoławczego,
mającym polegać na udziale w składzie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku sędziego
X. Y., który stanowisko sędziego sądu apelacyjnego uzyskał w procedurze z
udziałem wadliwie ukształtowanej KRS.
Zgodnie z art. 540 § 1 k.p.k. możliwe jest wznowienie postępowania
sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem z powodu wskazanych tam
przesłanek. Z urzędu wznowienie takiego postępowania sądowego możliwe jest
V KO 26/25
2
także w razie ujawnienia się bezwzględnej przyczyny odwoławczej (art. 542 § 3
k.p.k.) i do jednej z nich właśnie odnosi się wniosek sygnalizacyjny.
Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania tej sprawy ma uchwała 3 połączonych Izb
Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020. Jak wskazano w niej:
„Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. albo sprzeczność składu
sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w
składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym
albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie
określonym przepisami ustawy z 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa
oraz niektórych innych ustaw, jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w
konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w
rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw
Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności”. Oznacza to konieczność wykazania istnienia „okoliczności”
wskazujących na szczególnie bliski związek konkretnego sędziego z organami władzy
wykonawczej w okresie podejmowania przez te organy zamachu na dobro wymiaru
sprawiedliwości, które w związku z faktem powołania na stanowisko sędziowskie z udziałem
wadliwie ukształtowanej KRS prowadzą do wniosku, że nie zapewnia on w ocenie bezstronnego
obserwatora wymaganych standardów bezstronności i niezależności. W tej sprawie autor
sygnalizacji wskazał na powołanie sędziego X. Y. z udziałem wadliwie funkcjonującej KRS,
jednak sędzia ten nie był członkiem składu orzekającego, wydającego postanowienie o odmowie
wznowienia postępowania w sprawie II AKo 307/24. Zarzut ten nie mógł tez dotyczyć członków
składu orzekającego w przedmiocie wznowienia postępowania skoro nie uzyskali oni awansu w
takiej procedurze. Poza tym zarzutem wnioskodawca nie wskazał na istnienie żadnych inny
okoliczności. Nie są one także znane Sądowi Najwyższemu z urzędu.
W tych okolicznościach stwierdzić należało, że przedstawiona sygnalizacja nie
wykazała podstaw do stwierdzenia by ujawniona została przesłanka wskazana w art. 542 § 3
k.p.k., a zatem wznowienie postępowania jest w tym trybie pozbawione podstaw.
Biorąc powyższe pod uwagę zarządzono, jak na wstępie.
[PŁ]
[a.ł]
V KO 26/25
3