V KO 215/25
ZARZĄDZENIE Dnia 10 grudnia 2025 r.
1. W związku z pismem skazanego M.S. z dnia 4 listopada 2025 r.,
sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w
Gdańsku z dnia 29 grudnia 2020 r., sygn. akt II AKa 305/20,
którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 2 czerwca 2020 r., sygn. akt XIV K 127/19 - na podstawie
art. 542 § 3 k.p.k. stwierdzam brak podstaw do wznowienia z
urzędu tego postępowania karnego.
2. Odpis zarządzenia przesłać skazanemu z pouczeniem o braku
zażalenia.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 4 listopada 2025 r. M.S., zwrócił się do Sądu Najwyższego o
rozważenie konieczności wznowienia m.in. postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 29 grudnia 2020 r.,
sygn. akt II AKa 305/20, którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego w
Gdańsku z dnia 2 czerwca 2020 r., sygn. akt XIV K 127/19, z uwagi na to, że w
składzie sądu pierwszej instancji zasiadała sędzia X.Y.., która została powołana na
sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie
wadliwym, niezgodnym z Konstytucją. Przywołując także orzeczenia organów
międzynarodowych wniósł o wznowienie postępowania z tego właśnie powodu i
„unieważnienie” wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku.
Pismo skazanego należało potraktować jako sygnalizację potrzeby wznowienia
postępowania karnego z urzędu, skoro podniesione w nim okoliczności dotyczą
V KO 215/25
2
jednej z bezwzględnych podstaw odwoławczych, a mianowicie nienależytej obsady
sądu, tj. Sądu Okręgowego w Gdańsku. Zgodnie z treścią art. 542 § 3 k.p.k. do
wznowienia postępowania z powodu zaistnienia bezwzględnej przyczyny
odwoławczej (art. 439 § 1 k.p.k.) może dojść tylko z urzędu, a zatem strona nie
może złożyć wniosku o wznowienie postępowania.
Sygnalizacja istnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. okazała się jednak
niezasadna. Wskazać trzeba, że wskazywane przez skazanego okoliczności
dotyczące statusu sędziego orzekającego w składzie sądu pierwszej instancji, tj.
sędzi X.Y.. nie mogą być kwalifikowane jako uchybienie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.,
albowiem sędzia ta w dacie wydawania wyroku (2 czerwca 2020 r.) była
delegowana jako sędzia Sądu Rejonowego (sędzią Sądu Rejonowego jest od 15
kwietnia 2009 r.), a zatem nie miała wadliwego statusu, o którym pisze w swojej
sygnalizacji skazany. Status sędziego Sądu Okręgowego w Gdańsku uzyskała
dopiero 26 listopada 2020 r. Drugi sędzia, tj. X.Y.1 w dacie wyroku także miał
niewadliwy status sędziowski, albowiem był powołany w roku 2014 na stanowisko
sędziego Sądu Okręgowego w Gdańsku.
Z kolei, kwestia istnienia bezwzględnego powodu odwoławczego w zakresie
składu sądu drugiej instancji była badana już przez Sąd Najwyższy w toku
postepowania w sprawie V KO23/25 i nie stwierdzono tam podstaw do wznowienia
postępowania z urzędu.
SSN Jarosław Matras
[WB]
[a.ł]
