Sygn. akt V KO 21/19
POSTANOWIENIE
Dnia 5 czerwca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Cesarz
w sprawie R. S.
skazanego z art. 148 § 1 kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 5 czerwca 2019 r.,
kwestii przyjęcia wniosku skazanego z dnia 7 lutego 2019r.
o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 28 marca 1995r., sygn. akt II AKr […]
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku.
UZASADNIENIE
W osobistym wniosku o wznowienie postępowania skazany powołał art. 540 § 1 k.p.k. jako podstawę tego wniosku. Nie wskazał jednak żadnych okoliczności, które odpowiadałyby przesłankom wznowienia postępowania wymienionym w tym przepisie. Skazany ograniczył się do zrelacjonowania przebiegu inkryminowanego zdarzenia, utrzymując, że działał w obronie koniecznej. W wykonaniu wezwania do podania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę wznowienia postępowania, skazany ponownie opisał zdarzenia (analogicznie jak uprzednio) i utrzymywał, że tylko odpierał atak pokrzywdzonego.
Nawet gdyby uznać, że twierdzenia oskarżonego są nowym dowodem w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 in princ k.p.k., to nie świadczy on o niewinności skazanego, który w postępowaniu rozpoznawczym również powołał się na obronę przed pokrzywdzonym, tyle że rzekomo stosującym inną formę ataku niż opisana obecnie. Nie ma więc żadnych podstaw do wysnucia z wniosku skazanego i jego pisma uzupełniającego, że obecnie ujawniły się dowody świadczące o jego niewinności. Z pism tych wynika oczywista bezzasadność wniosku, o jakiej mowa w art. 545 § 3 k.p.k.
Dlatego postanowiono jak na wstępie.