V KO 186/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 grudnia 2025 r.
SSN Jerzy Grubba
w sprawie M.G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2025r.
sygnalizacji skazanego
o potrzebie wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 30 listopada 2023r. (II AKa 42/23),
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu
z dnia 17 października 2022r. (II K 66/21)
na podstawie art. 542§3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1/ - stwierdzić brak podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania
o wznowienie postępowania,
2/ - kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.
[WB]
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego M.G. złożył w dniu 25 kwietnia 2025r. wniosek o
wznowienie postępowania, zważywszy jednak na charakter postawionego w tym
wniosku zarzutu należy potraktować go jako sygnalizację potrzeby wznowienia
postępowania z urzędu w związku z możliwością zaistnienia w sprawie przesłanki
V KO 186/25
2
z art. 439§1 pkt 2 k.p.k., a więc konieczność zbadania przez Sąd Najwyższy,
czy podczas rozpoznawania sprawy przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku doszło
do zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej związanej z nienależytą
obsadą tego Sądu.
Sednem wniosku jest wskazanie w jego uzasadnieniu, że sąd rozpoznający
sprawę w instancji odwoławczej był nienależycie obsadzony, gdyż w jego składzie
zasiadała osoba, która otrzymała nominację sędziowską na wniosek tzw. Krajowej
Rady Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia
2017r. (Dz. U. z 2018r., poz. 3).
Powyższa okoliczność nie jest jednak wystarczająca do wszczęcia z urzędu
postępowania wznowieniowego.
Jak wynika z pkt 2 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r.,
sygn. akt BSA I-4110-1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2
k.p.k. (…) zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana
na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej
Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8
grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych
innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3), jeżeli wadliwość procesu powoływania
prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i
bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.
47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o
ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.
Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu
Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., I KZ
29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).
Podkreślić zatem należy, że odmiennie należy postrzegać sytuację należytej
obsady sądu w zależności od tego czy sąd ten jest Sądem Najwyższym czy sądem
powszechnym. W pierwszym wypadku Sąd zawsze jest nienależycie obsadzony
gdy zasiadają w jego składzie osoby powołane na wniosek tzw. Krajowej Rady
Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r.
V KO 186/25
3
W drugim, ten sam fakt, zaistnienia wadliwego procesu nominacyjnego, powiązać
jednak trzeba z konkretnymi okolicznościami sprawy.
Wnioskodawca w swym wniosku tego nie czyni. Sąd Najwyższy analizując
przebieg kariery zawodowej SSA X.Y. również nie dostrzegł takich okoliczności,
które można by uznać za rzutujące na ocenę jej bezstronności w niniejszej sprawie.
Sędzia X.Y. jest Sędzią o stosunkowo długim stażu zawodowym. Z dniem 1
listopada 1995r. została mianowana asesorem sądowym w Sądzie Rejonowym w
G.. Od 20 lutego 2006 r. do 19 lutego 2008 r. była delegowana do orzekania w
Sądzie Okręgowym w G., a w dniu 9 grudnia 2008r. została powołana do pełnienia
urzędu na stanowisku sędziego tego Sądu. Od 1 stycznia do 31 marca 2014r. była
delegowana do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku,
a następnie była kilkukrotnie delegowana do pełnienia obowiązków sędziego w tym
Sądzie na podstawie jednorazowych delegacji. Nominację na Sędziego tego Sądu
otrzymała w dniu 1 grudnia 2021r.
Trudno zatem dostrzec, aby jej kariera zawodowa uległa gwałtownemu
przyspieszeniu po „zmianach w sądownictwie”, które nastąpiły po 2015r., co
wskazywałoby na wątpliwości co do jego bezstronności, czy powiązanie z władzą
wykonawczą.
W tej sytuacji podnieść należy, że Sąd Najwyższy nie dostrzegł samodzielnie
zaistnienia żadnej z przesłanek z art. 439§1 k.p.k.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do
stwierdzenia, aby w omawianej sprawie zaistniały jakiekolwiek powody
uzasadniające wznowienie postępowania z urzędu w trybie art. 542§3 k.p.k.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na
wstępie.
[WB]
[a.ł]
V KO 186/25
4
