POSTANOWIENIE

Dnia 26 listopada 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Ryszard Witkowski

w sprawie K.O.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2024 r.

wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w Wejherowie

z 13 listopada 2024 r. sygn. akt II K 2170/21,

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

uwzględnić wniosek i sprawę Sądu Rejonowego w Wejherowie, przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bartoszycach.

[J.J.]

UZASADNIENIE

Przed Sądem Rejonowym w Wejherowie zawisła sprawa z wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gdyni złożonego na podstawie art. 324 k.p.k. o umorzenie wobec K. O. postępowania karnego o czyn z art. 234 k.k. w zb. z art. 212 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. i in. i orzeczenie środków zabezpieczających.

Zdaniem Sądu Rejonowego w Wejherowie okoliczność, iż jedna z osób posiadająca status pokrzywdzonego to X. Y., który objął stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji w G., co oznacza że jest przełożonym funkcjonariuszy policji na terenie całego województwa, jak też jego ścisłą współpracę zarówno z sądami apelacji gdańskiej, jak i władzami administracji rządowej w województwie tudzież treść zarzutów, które w tym postępowaniu dotyczy również prokuratora Prokuratury Rejonowej w Starogardzie Gdańskim – X.1 Y.1 (czyn I) oraz funkcjonariusza Policji X.2 Y.2 (czyn III), znanych sędziom tego sądu na płaszczyźnie służbowej, powoduje sytuację, w której niezależnie od sposobu rozstrzygnięcia sprawy, tak po stronie uczestników postępowania, jak i w odbiorze społecznym, pojawić się mogą realne wątpliwości co do tego, czy rozpoznanie sprawy wolne było od jakichkolwiek poza procesowych wpływów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 37 k.p.k. powodem przekazania sprawy przez Sąd Najwyższy innemu sądowi równorzędnemu może być tylko dobro wymiaru sprawiedliwości.
‎Jest to przesłanka o charakterze ogólnym i wybitnie ocennym.

Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie przyjmuje, że przekazanie sprawy
‎do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mogą uzasadniać powody wiązane
‎z ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie
‎o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.
‎np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 68; z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01, OSNKW
‎2001, z. 7 – 8, poz. 58). Dobro wymiaru sprawiedliwości może także uzasadniać uruchomienie trybu, określonego w art. 37 k.p.k., wtedy, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00; z 12 lutego 2002 r. sygn. V KO 3/02). Tak jest między innymi, gdy konfiguracja zawodowych powiązań uczestników postępowania z sądem miejscowo właściwym może wywoływać u zewnętrznych obserwatorów obawy, czy ta sprawa będzie rozpoznana w warunkach wolnych od wszelkiego rodzaju nacisków, nawet tylko tych będących następstwem samej świadomości istnienia służbowych powiązań sędziów tego sądu (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10, z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt IV KO 26/21).

Mając na względzie tak rozumiane pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, Sąd Najwyższy uznał, iż okoliczności, które przedstawiono w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w Wejherowie, mogą powodować powstanie
‎w odbiorze zewnętrznym przekonania o braku warunków do bezstronnego jej rozpoznania przez ten Sąd Rejonowy. Kierując się tym, Sąd Najwyższy postanowił, przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bartoszycach tj. sądowi spoza obszaru objętego właściwością apelacji gdańskiej, do której należy Sąd Rejonowy w Wejherowie.

[J.J.]

r.g.

‎