V KO 102/25
ZARZĄDZENIE
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
Dnia 16 lipca 2025 r.
po zapoznaniu się z pismem M.J.,
sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 18 grudnia 2023 r., II
AKa 208/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 31
marca 2023 r., IV K 263/22,
1. stwierdzam brak podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy
postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej
postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.);
2. zarządzam poinformowanie skazanego o treści zarządzenia
oraz pouczenie, że na zarządzenie z punktu 1 nie przysługuje
żaden środek zaskarżenia;
3. zarządzam zakreślenie sprawy w repertorium KO jako
załatwionej w inny sposób.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 5 maja 2025 r., zatytułowanym „wniosek”, adresowanym do
Sądu Okręgowego w Łodzi, skazany zwrócił się o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 18
grudnia 2023 r., II AKa 208/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w
Łodzi z dnia 31 marca 2023 r., IV K 263/22. Skazany podniósł, że w składzie Sądu
Apelacyjnego zasiadał sędzia powołany na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa
ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o
V KO 102/25
2
zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2018 r. poz. 3; dalej: ustawa nowelizująca KRS) – SSA X.Y. Pismo to zostało
przekazane do Sądu Apelacyjnego w Łodzi, a następnie do Sądu Najwyższego,
zgodnie z właściwością i potraktowane jako sygnalizacja potrzeby wznowienia
postępowania z urzędu.
Należało zważyć, co następuje.
Po zapoznaniu się z argumentacją skazanego i aktami sprawy należało
stwierdzić brak podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o
wznowienie z urzędu postępowania wskazanego w piśmie skazanego (art. 542 § 3
k.p.k.).
Brak jest podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie
postępowania z powodu bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Zasadnicze
znaczenie w tej sprawie ma uchwała połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23
stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020 (OSNK 2020, z. 2, poz. 7). Zgodnie z tezą tej
uchwały: „Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. […]
zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd
sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady
Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw,
jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach,
do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1
Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii
Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności”. Oznacza to konieczność wykazania istnienia
„okoliczności” wskazujących na szczególnie bliski związek konkretnego sędziego z
organami władzy wykonawczej, prowadzący do wniosku, że sąd z udziałem takiego
sędziego nie spełnia wymaganych standardów bezstronności i niezależności (w ten
sposób także m.in. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2
czerwca 2022 r., I KZP 2/22, OSNK 2022, z. 6, poz. 22; a w kontekście standardu
międzynarodowego wyroki ETPCz: z dnia 22 lipca 2021 r., Reczkowicz przeciwko
Polsce, skarga 43447/19; z dnia 8 listopada 2021 r., Dolińska-Ficek i Ozimek
V KO 102/25
3
przeciwko Polsce, skargi nr 49868/19 i 57511/19; z dnia 3 lutego 2022 r., Advance
Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce, skarga nr 1469/20; wyrok pilotażowy z dnia 23
listopada 2023 r., Wałęsa przeciwko Polsce, skarga nr 50849/21).
W tej sprawie autor sygnalizacji odwołał się wyłącznie do faktu powołania
ww. sędziego na wniosek KRS ukształtowanej w trybie przepisów ustawy
nowelizującej. Sąd Najwyższy wypowiadał się już co do możliwości zaistnienia
uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z orzekaniem przez sąd, w składzie
którego zasiadał SSA X.Y. Tego typu uchybienie nie zostało stwierdzone (por. m.in.
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2024 r., V KK 327/23). Co więcej,
działając z urzędu nie odnotowano informacji, które wskazywałyby na zasadność
sygnalizacji, nie dotarto do żadnych dostępnych w domenach publicznych
informacji sugerujących ścisłe powiązania SSA X.Y. z władzą wykonawczą. Sędzia
nie podpisywał list poparcia dla kandydatów do wadliwie ukształtowanej KRS, nie
pełnił funkcji prezesa czy wiceprezesa sądu, jak również funkcji związanych z
postępowaniami dyscyplinarnymi sędziów.
W tych okolicznościach stwierdzić należało, że brak jest podstaw do
wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu, w trybie art.
542 § 3 k.p.k., wskazanego na wstępie postępowania.
Z uwagi na powyższe okoliczności, należało zarządzić jak na wstępie.
[WB]
[a.ł]
