V KK 554/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 lutego 2026 r.
SSN Kazimierz Klugiewicz
w sprawie S.M.,
skazanego z art. 197 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2026 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania
wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku
z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt VI Ka 70/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Człuchowie
z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 164/24,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońcy oskarżonego sformułowano wniosek o wstrzymanie
wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt
VI Ka 70/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia
12 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 164/24. Umotywowano go jedynie ogólnym
stwierdzeniem, że „wykonanie kary pozbawienia wolności byłoby niecelowe i
rodziłoby nieodwracalne negatywne skutki dla skazanego w przypadku uchylenia
zaskarżonego wyroku, bądź wydania wyroku uniewinniającego” (s. 4 kasacji).
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.
V KK 554/25
2
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy
może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,
którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w
orzecznictwie, wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji
wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z
tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu
odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim
rozstrzygnięć, który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych
okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną
zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji
(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr
1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018
r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr
1220820, z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8
września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na
względzie to, czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w
zasadzie niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do
odbywania kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy
realnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia
wobec niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego
2018 r., II KK 23/18, LEX nr 2449778).
W świetle zaprezentowanych poglądów judykatury, nie przesądzając kwestii
trafności zarzutów podniesionych w kasacji, należy uznać, że na obecnym,
wstępnym etapie postępowania ich zasadność nie jawi się jako oczywista bądź w
wysokim stopniu prawdopodobna, lecz wymaga szczegółowej analizy, co nastąpi
na rozprawie. Wolno na marginesie zauważyć, że oskarżyciel publiczny, w
odpowiedzi na kasację, wniósł o uznanie jej za oczywiście bezzasadną. Trzeba też
zaznaczyć, że sam fakt wystąpienia poważnych, negatywnych konsekwencji wobec
skazanego, wynikający z wykonania prawomocnego wyroku, nie może stanowić
samodzielnej podstawy dla skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia
przewidzianego w art. 532 k.p.k.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
V KK 554/25
3
[WB]
[a.ł]
