V KK 46/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 marca 2026 r.
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie K.G., K.G., P.B., M.K., oskarżonych z art. 197 § 3 pkt 1 k.k.,
po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r.,
na posiedzeniu w Izbie Karnej bez udziału stron,
wniosku obrońcy oskarżonych K.G., K.G., P.B. i M.K., o zwrot kosztów obrony w
postępowaniu kasacyjnym,
na podstawie art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1
k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. oraz § 16 w zw. § 11 ust. 2 pkt 6 Rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za
czynności
adwokackie (Dz.U.2026.215 t.j.);
postanowił:
1. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć
Skarb Państwa;
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonych: K.G., K.G.,
P.B. i M.K., kwoty po 1200 zł (tysiąc dwieście złotych), jako zwrot
wydatków poniesionych przez nich w postępowaniu kasacyjnym
z tytułu ustanowienia w sprawie obrońcy i jego udziału w
rozprawie przed Sądem Najwyższym
UZASADNIENIE
V KK 46/25
2
Postanowieniem wydanym na rozprawie, w dniu 25 lutego 2026 r., w sprawie
o sygn. akt V KK 46/25, Sąd Najwyższy wobec skutecznego cofnięcia kasacji
wniesionej przez prokuratora, pozostawił ją bez rozpoznania (k. 104v akt SN).
Obecny na rozprawie substytut obrońców M.K. oraz
K.G., K.G. i P.B. – adw. F.D., wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na ich rzecz
kosztów zastępstwa procesowego (k. 104v akt SN).
Sąd Najwyższy uznał co następuje.
Wniosek o przyznanie poniesionych kosztów obrony okazał się słuszny,
gdyż zgodnie z art. 637a k.p.k. do kosztów postępowania kasacyjnego stosuje się
odpowiednio przepisy o kosztach postępowania odwoławczego, chyba, że ustawa
stanowi inaczej. Wobec tego odpowiednie zastosowanie w tej sprawie znalazł art.
636 § 1 k.p.k., w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k., przewidujący
obciążenie Skarbu Państwa kosztami procesu za postępowanie odwoławcze
(kasacyjne), jeżeli środek odwoławczy pochodzi wyłącznie od oskarżyciela
publicznego i został pozostawiony bez rozpoznania wobec jego skutecznego
cofnięcia, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie. Do kosztów procesu
niewątpliwie należą uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w
sprawie jednego obrońcy (art. 626 § 1 pkt 2 k.p.k.).
W przedmiotowej sprawie ustanowieni przez oskarżonych obrońcy zapewnili
swoim klientom fachową pomoc prawną udzielając adw. F.D.
pełnomocnictwa substytucyjnego (k. 102 i 103 akt SN), który stawił się na rozprawę
przed Sądem Najwyższym.
Wysokość przysługującego zwrotu poniesionych kosztów obrony z wyboru
określona jest Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października
2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2026.215 t.j.).
Zgodnie z jego przepisami, w sytuacji nieuwzględnienia środka zaskarżenia
wniesionego na niekorzyść oskarżonego, wówczas przysługuje mu zwrot
poniesionych kosztów ustanowienia jednego obrońcy z wyboru. W przedmiotowym
postępowaniu zrealizowane na zewnątrz (a więc niejako widoczne dla Sądu
Najwyższego) czynności obrończe polegały na zapewnieniu oskarżonym obsługi
ich interesów procesowych poprzez obecność obrońcy na rozprawie dotyczącej ich
V KK 46/25
3
sprawy przed Sądem Najwyższym, na której zapadło postanowienie o
pozostawieniu kasacji oskarżyciela publicznego bez rozpoznania.
Biorąc pod uwagę brak udokumentowania poniesionych przez oskarżonych
wydatków, zastosowanie znalazła regulacja z § 16 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie (Dz.U.2026.215 t.j.) stanowiąca, iż w przypadku braku oświadczenia o
wysokości kosztów obciążających stronę z tytułu wynagrodzenia adwokata, opłatę
ustala się w wysokości odpowiadającej stawce minimalnej, a zatem w przypadku
świadczenia obrony przed Sądem Najwyższym – kwoty po 1200 zł (tysiąc dwieście
złotych), (§ 11 ust. 2 pkt 6 cyt. rozporządzenia), od Skarbu Państwa na rzecz
każdego z ww. oskarżonych.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
[WB]
[a.ł]
Ryszard Witkowski
