Sygn. akt V KK 431/21
POSTANOWIENIE
Dnia 30 listopada 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie T. L.,
skazanego za czyn z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2021 r.,
wniosku obrońców skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w S.
z dnia 12 marca 2021 r., sygn. akt IV Ka (…),
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w G.
z dnia 21 września 2020 r., sygn. akt. II K (...),
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 21 września 2020 r., sygn. akt. II K (…), T. L. został uznany za winnego czynu z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I), a także za winnego czynu z art. 190 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt II). Kary jednostkowe zostały połączone i jako karę łączną wymierzono T. L. karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Po rozpoznaniu apelacji obrońcy T.L. i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 12 marca 2021 r., sygn. akt IV Ka (…), zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił rozstrzygnięcie o karze łącznej i uniewinnił T. L. od czynu z art. 190 § 1 k.k. (pkt I), a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (pkt II).
Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońców skazanego, w której sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Uzasadniając wniosek obrońcy wskazali, że „na obecnym etapie wykonanie kary bezwzględnego pozbawienia wolności, w sytuacji uznania zarzutów kasacji za zasadne, jawiłoby się jako rażąco niesprawiedliwe oraz niezasadne, szczególnie mając na względzie wymiar kary i wątpliwości w zakresie podstaw orzeczenia o winie skazanego”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W treści przepisu art. 532 § 1 k.p.k. nie wskazano przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Zasadnie podkreśla się więc, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18). Regułą jest bowiem wykonalność prawomocnego wyroku (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem.
Mając na względzie powyższe ogólne reguły rządzące wstrzymaniem wykonania wyroku, po zapoznaniu się z kasacją obrońców skazanego T. L,, jak również aktami sprawy, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońców skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.