Sąd Najwyższy

Wyrok SN z 14 listopada 2008 r., V KK 256/08 - jak powołują go inne sądy

Rodzaj i data według orzeczeń, które je powołują.

Pełnej treści nie ma w bazie PrawMi

To orzeczenie powołują inne sądy, ale jego pełnej treści nie ma w bazie PrawMi. Poniżej zdania, w których się na nie powołują. Treść orzeczenia sprawdzisz w oficjalnym źródle.

Szukaj w oficjalnym źródle: wyszukiwarka orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl)

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 25. Na liście 24 z nich. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

II KK 104/25Sąd Najwyższy · wyrok · 2025-05-29
„Czasu obowiązywania zakazu nie da się więc określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, OSNwSK 2008/1/2298; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2021 r., IV KK 520/20, LEX nr 3150229).”
II KK 328/24Sąd Najwyższy · wyrok · 2024-10-16
„Czasu obowiązywania zakazu nie da się więc określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo " (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, a także wyrok tego Sądu z dnia 21 lutego 2021 r., IV KK 520/20).”
III KK 297/24Sąd Najwyższy · wyrok · 2024-08-07
„Czasu obowiązywania zakazu nie da się więc określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo ” (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08).”
V KK 421/23Sąd Najwyższy · wyrok · 2024-06-19
„Czasu obowiązywania zakazu nie da się więc określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo ” (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 14 listopada 2008 roku, V KK 256/08, OSNwSK 2008, poz. 2298 oraz z dnia 21 lutego 2021 roku, IV KK 520/20).”
II KK 57/24Sąd Najwyższy · wyrok · 2024-04-10
„Czasu obowiązywania zakazu nie da się więc określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo” (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. akt V KK 256/08).”
II KK 614/23Sąd Najwyższy · wyrok · 2024-03-05
„… okresu zakazu, gdyż czasu obowiązywania zakazu nie da się określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, 21 lutego 2021 r., IV KK 520/20).”

Pokaż pozostałe (18)

III KK 137/23Sąd Najwyższy · wyrok · 2023-05-09
„… pojazdów mechanicznych kategorii B na okres roku), ani w postępowaniu wykonawczym wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo (zob. wyroki SN: z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, OSNwSK 2008, poz. 2298; z dnia 21 lutego 2021 r., IV KK 520/20).”
I KK 219/22Sąd Najwyższy · wyrok · 2022-07-05
„Czasu obowiązywania zakazu nie da się więc określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w., czy też zasadę in dubio pro reo z art. 5 § 2 k.p.k. (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, OSNwSK 2008, poz. 2298; z dnia 21 lutego 2021 r., IV KK 520/20, Lex nr 3150229).”
IV KK 696/21Sąd Najwyższy · wyrok · 2022-02-25
„Jak zaś wskazuje w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy czasu trwania tego środka nie da się określić ani sprecyzować w postępowaniu wykonawczym (por. wyrok SN z 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, wyrok SN z 21 lutego 2021 r., IV KK 520/21).”
III KK 513/21Sąd Najwyższy · wyrok · 2022-01-11
„Czasu obowiązywania nakazu okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym nie da się bowiem określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo opisaną w art. 5 § 2 k.p.k. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08; wyrok sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2006 r., IV KK 18/06).”
III KK 523/21Sąd Najwyższy · wyrok · 2022-01-11
„… w postępowaniu wykonawczym, w trybie art. 13 § 1 k.k.w., skoro ustawa wprost statuuje wymóg określania w wyroku, jak długo zakaz ma trwać (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, OSNwSK 2008, poz. 2298; z dnia: 30 maja 2015 r., II KK 75/15; z dnia 21 marca 2017 r., IV KK 52/17;”
III KK 142/21Sąd Najwyższy · wyrok · 2021-05-19
„… powoduje, że obowiązuje on bezterminowo, co zawsze obrazuje istotę wpływu tego rażącego uchybienia na treść rozstrzygnięcia (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. akt V KK 256/08, R – OSNKW 2008, poz. 2298, z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt III KK 124/14, LEX nr 1523391, z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt III KK 299/15, LEX nr 1813440, z dnia 10 sierpnia 2017 r., sygn.”
IV KK 672/18Sąd Najwyższy · wyrok · 2020-07-15
„… 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, OSNwSK 2008, poz.2298;”
I KK 84/20Sąd Najwyższy · wyrok · 2020-06-17
„Jedynym sposobem wyeliminowania zaistniałej nieprawidłowości jest ponowne rozpoznanie i orzeczenie w tym zakresie przez właściwy Sąd (zob. m.in. następujące wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 10 lutego 2017 r., IV KK 5/17; z dnia 17 września 2015 r. III KK 299/15; z dnia 14 października 2014 r., III KK 125/14; z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08).”
V KK 663/19Sąd Najwyższy · wyrok · 2020-06-03
„… (por. wyrok z dnia z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, LEX nr 531384; wyrok z dnia 14 października 2014 r., III KK 125/14, LEX nr 1523391).”
II KK 337/17Sąd Najwyższy · wyrok · 2017-11-16
„Czasu obowiązywania zakazu nie da się więc określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, OSNwSK 2008, poz. 2298).”
V KK 194/16Sąd Najwyższy · wyrok · 2016-07-07
„… (por. wyrok z dnia z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, LEX nr 531384; wyrok z dnia 14 października 2014 r., III KK,125/14, LEX nr 1523391).”
II KK 344/15Sąd Najwyższy · wyrok · 2015-12-16
„Podzielić bowiem należy pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 listopada 2008 r. (sygn. akt V KK 256/08, Lex nr 531384), iż czasu obowiązywania zakazu i obowiązku nie da się także określić przy wykorzystaniu dyspozycji art. 13 § 1 k.k.w. oraz w oparciu o zasadę in dubio pro reo.”
III KK 299/15Sąd Najwyższy · wyrok · 2015-09-17
„Wprawdzie realizacja nakazu opuszczenia lokalu ma charakter jednorazowy, ale i tak konieczne jest określenie okresu obowiązywania tego nakazu, oznacza to bowiem jednocześnie niemożność ponownego wprowadzenia się do lokalu przez wyznaczony okres (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08).”
II KK 75/15Sąd Najwyższy · wyrok · 2015-03-30
„… okresu zakazu, bowiem czasu tego nie da się określić przy wykorzystaniu dyspozycji art. 13 § 1 k.k.w. i zasady wynikającej z art. 5 § 2 k.p.k. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, Lex Nr 531384, dotyczący wprawdzie innego rodzaju zakazu, ale rozstrzygający ten sam, co do zasady, problem).”
III KK 125/14Sąd Najwyższy · wyrok · 2014-10-14
„Nie ulega zatem wątpliwości, iż obowiązkiem sądu było określenie czasu obowiązywania przedmiotowego nakazu, którego nie da się określić, jak trafnie dostrzegł to autor kasacji wykorzystując możliwość jaką daje art. 13§1 k.k.w. i wynikająca z art. 5§2 k.p.k. zasada in dubio pro reo (por. wyrok SN z dnia 14 listopada 2008r., V KK 256/08, OSNwSK 2008r., poz. 2298).”
III KK 423/13Sąd Najwyższy · wyrok · 2014-03-20
„Nadto czasu obowiązywania zakazu nie da się także określić przy wykorzystaniu dyspozycji art. 5 § 2 k.p.k.(por. wyroki z dnia: 14 listopada 2008 r., sygn. akt V KK 256/08, Lex 531384;”
V KK 306/12Sąd Najwyższy · wyrok · 2012-12-06
„Czasu obowiązywania tych zakazów i nakazów nie da się bowiem określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. i zasadę in dubio pro reo opisaną w art. 5 § 2 k.p.k. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r., V KK 256/08, R- OSNKW 2008/1/2298; wyrok sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2006 r., IV KK 18/06, Prok. i Pr. - wkł.”
II AKa 65/13Sąd apelacyjny · wyrok · 2013-11-27
„Podobny pogląd został także wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 listopada 2008r., sygn. akt V KK 256/08 (OSNwSK 2008r., poz. 2298), a także w wyroku z dnia 2 października 2006r., sygn. akt V KK 213/06, (Lex nr 198099), z których wynika, iż orzekając środek karny określony w art. 41 § 1 k.k., sąd winien tak sprecyzować stanowisko, którego zakaz ten dotyczy, aby zrealizować prewencyjny cel ustawy.”