V KK 246/22

Sygn. akt V KK 246/22

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lipca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej, w dniu 14 lipca 2022 r.,

w sprawie R. R.

skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in.

kasacji wniesionej przez obrońcę

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 listopada 2021 r., sygn. akt II AKa […],

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P.

z dnia 12 października 2020 r., sygn. akt III K […],

p o s t a n o w i ł

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną,

2. zwolnić skazanego z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 8 listopada 2021 r., w sprawie sygn. akt II AKa […] (po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego R. R.), utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 12 października 2020 roku, sygn. akt III K […].

Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wywiódł obrońca skazanego R. R. zarzucając wskazanemu orzeczeniu: „ obrazę art. 79 § 1 pkt. 4 k.p.k. w zw. z ar. 433 § 1 k.p.k. przez pominięcie okoliczności dot. zachowania oskarżonego R. R. na rozprawie, które uzasadniało wątpliwość, czy stan jego zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny, gdzie oskarżony Rola kilkukrotnie musiał prowadzić obronę pod nieobecność obrońcy, w dniu 15.01.2020 r. obrońca przyjął substytucję od obrońcy oskarżonego, którego mógł występować konflikt procesowy, w dniu 6 czerwca 2019 r. obrońca udzielił substytucji innym obrońcą, z których klientami mógł istnieć konflikt wobec R. R., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą zawartą w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.”.

W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w […].

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym, co musiało skutkować jej oddaleniem na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

Zarzut podnoszony w kasacji, w którym obrońca sugeruje istnienie wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego R. R., dotyczy wprost postępowania prowadzonego przed Sądem I instancji (w uzasadnieniu kasacji wskazano na terminy rozprawy z czerwca i lipca 2019 r.), nie był podnoszony w apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w P. Jak słusznie wskazał prokurator w odpowiedzi na kasację, w trakcie żadnej z rozpraw prowadzonych przed Sądem I instancji obrońca nie wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność stanu zdrowia R. R. Sposób zachowania oskarżonego na sali rozpraw stanowił realizację przyjętej przez niego linii obrony i nie powodował wątpliwości stron, co do jego poczytalności.

W tym zakresie twierdzenia skarżącej są gołosłowne, nie przedstawił on bowiem w kasacji żadnej dokumentacji medycznej, uzasadniającej formułowanie takich wątpliwości. W sytuacji kiedy R. R. posiadał obrońcę, to nie można skutecznie podnosić – jak to czyni skarżący - że doszło do obrazy art. 79 § 1 pkt. 4 k.p.k. i to w trakcie postępowania przed Sądem I instancji. Przy czym sugestia skarżącej, iż udzielona substytucja dla adw. M. (obrońcy osk. J.) rodziła konflikt procesowy również nie została poparta żadną argumentacją. W tej kwestii ograniczono się bowiem jedynie do stwierdzenia, iż „mógł występować konflikt procesowy” nie wykazując powodów owego konfliktu. Skarżący w żadnym zakresie nie zdołał uzasadnić istnienia uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt. 10 k.p.k.

Mając zatem na uwadze powyższe rozważania orzeczono o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej, przy zwolnieniu skazanego z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania kasacyjnego (art. 637a k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k.).

[as]