Postanowienie SN z 22 marca 2007 r., V KK 205/06 - jak powołują je inne sądy

„W tym przypadku jednak, na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do „zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06).”

„W tym przypadku jednak, na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do "zaabsorbowania" owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„W tym przypadku jednak, na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do „zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„Co prawda możliwe jest wystąpienie tzw. efektu przeniesienia, kiedy to sąd odwoławczy nienależycie rozpozna apelację, ale wówczas strona musi w kasacji sformułować zarzut dotyczący wadliwego procedowania instancji odwoławczej, w następstwie którego doszło do przeniknięcia uchybienia sądu a quo do orzeczenia sądu drugiej instancji (zob. post. SN z 22 marca 2007 r., V KK 205/06)”

„W tym przypadku jednak, na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do "zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„W tym przypadku jednak, na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia, spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do "zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„W tym przypadku jednak na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do „zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„… do postępowania odwoławczego (np. wyrok SN z 5 października 2004 r., V KK 124/04, LEX nr 126715; postanowienia SN: z 23 września 2004 r., II KK 83/04, KZS 2005/7 - 8, poz. 42; z 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693;).”

„I w tej sytuacji jednak autor nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie jest zwolniony od obowiązku wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do „zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„W tym przypadku jednak, na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia, spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do „zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„Wywody nadzwyczajnego środka zaskarżenia istotnie wskazują na wystąpienie w postępowaniu tzw. efektu przeniesienia (por. w tym przedmiocie postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693; z dnia 16 kwietnia 2014 r., II KK 96/13, LEX nr 1482379).”

„W tym przypadku jednak na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia ciąży obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do „zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„Nie zwalnia to jednak autora nadzwyczajnego środka zaskarżenia od obowiązku wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do „zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„Nie zwalnia to jednak autora nadzwyczajnego środka zaskarżenia od obowiązku wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do "zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„Już bowiem tylko na tym tle jasno rysuje się niepoprawność wskazania w omawianych zarzutach kasacji, jako naruszonych, m.in. przepisów art. 410, art. 7, art. 5 § 2 k.p.k., które – co do zasady – regulują postępowanie pierwszoinstancyjne (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06).”

„W takim przypadku jednak na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów właśnie na stadium procedowania przed sądem drugiej instancji, w którym doszło do „zaabsorbowania” owego uchybienia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„W tym przypadku jednak na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do "zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„W tym przypadku jednak na autorze nadzwyczajnego środka zaskarżenia spoczywa obowiązek wyraźnego ukierunkowania podniesionych w tymże środku zarzutów na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do ”zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„Mimo to Sąd Najwyższy uznał, że ponowiony w kasacji zarzut powinien być rozpoznany przy założeniu, iż skarżący podniósł go dlatego, że uznał, iż nie został on rozpoznany w sposób należyty w postępowaniu odwoławczym (tzw. efekt przeniesienia, por. post. SN z 22.03.2007, V KK 205/06, LEX nr 260693, post. SN z 2.04.2015, IV KK 8/15, Prok. i Pr.”

„… w nadzwyczajnym środku zaskarżenia na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do „zaabsorbowania” owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„… z uwagi na wadliwe rozpoznanie zarzutu apelacyjnego dotyczącego tego uchybienia, doszło do jego zaabsorbowania w postępowaniu odwoławczym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„Autor kasacji musiałby nadto wyraźnie ukierunkować zarzut podniesiony w nadzwyczajnym środku zaskarżenia na to stadium procedowania sądu drugiej instancji, w którym doszło do "zaabsorbowania" owego uchybienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„Może bowiem zaistnieć tzw. efekt przeniesienia, w następstwie niedostrzeżenia przez sąd odwoławczy uchybienia podniesionego w zwykłym środku odwoławczym i wydania orzeczenia w drugiej instancji nadal obarczonego tymże uchybieniem” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260639).”

„… sądu pierwszej instancji, do orzeczenia sądu odwoławczego, nazwanej też - w jednym z układów procesowych - „efektem przeniesienia” (por. szerzej uzasadnienie postanowienia SN z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, Lex nr 260693 oraz wyroku SN z dnia 5 listopada 2009 r., II KK 79/09, OSNwSK 2009/1/2206).”

„M. zarzutu obrazy prawa materialnego (art. 278 § 1 k.k., a w konsekwencji również art. 11 § 2 k.k.), że w istniejących w sprawie niniejszej realiach ma miejsce tzw. efekt przeniesienia (por. w tym przedmiocie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„… autora omawianej kasacji było powołanie się na uchybienie sądu odwoławczego polegające na tzw. efekcie przeniesienia (por. w tym przedmiocie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693), na co zdają się wskazywać końcowe fragmenty uzasadnienia kasacji, gdzie mowa jest z jednej strony o postawionym w apelacji zarzucie obrazy art. 400 § 1 k.p.k. (por. pkt II.1 apelacji), a …”

„… wywody przedmiotowego nadzwyczajnego środka zaskarżenia opierają się na tezie o wskazanym wyżej tzw. efekcie przeniesienia (por. w tym przedmiocie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693); rzecz bowiem w tym, że postępowanie kasacyjne nie może opierać się na ponownej, apelacyjnej, kontroli orzeczenia a rozstrzyganie sprawy przez Sąd Najwyższy w trybie kasacji nie może …”

„… apelacjach, gdyż wywody przedmiotowego nadzwyczajnego środka zaskarżenia opierają się na tezie o tzw. efekcie przeniesienia (por. w tym przedmiocie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693); rzecz bowiem w tym, że postępowanie kasacyjne nie może opierać się na ponownej, apelacyjnej, kontroli orzeczenia a rozstrzyganie sprawy przez Sąd Najwyższy w trybie kasacji nie może …”

„… w wyniku działania tzw. efektu przeniesienia, nie „zaabsorbował” do swego orzeczenia błędu popełnionego przez Sąd pierwszej instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, Lex Nr 260693), po pierwsze stwierdzić należy, że wskazywanie na obrazę art. 167 k.p.k. jest błędne już tylko z tego powodu, iż przepis ten nie określa – jak zdaje się to zakładać Autor kasacji – celu, …”

„… przepisów przez sąd pierwszej instancji zarzutów tych nie uwzględni i tym samym wyda orzeczenie obarczone tymi uchybieniami (szerzej uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 22.03.2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„Tym samym doszło do – jak to określa się w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienie z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, Lex Nr 260693) – tzw. efektu przeniesienia tego rażącego błędu także i do orzeczenia korporacyjnego sądu ad quem, w następstwie nieuwzględnienia przez korporacyjny sąd odwoławczy uchybienia zasadnie …”

„W istocie, sprawa niniejsza jest bowiem klasycznym przykładem „efektu przeniesienia” (zob. szersze wyjaśnienie tego terminu np. w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693) wadliwych zapatrywań prawnych Sądu I instancji do treści wyroku Sądu II instancji, który z jednej strony trafnie ustalił, że „w świetle ujawnionych dowodów w dniu 4 grudnia 2005 r. pokrzywdzony T.”

„… orzeczenie 14 pierwszoinstancyjne, do orzeczenia sądu odwoławczego, nazywanej też w jednym z układów procesowych „efektem przeniesienia” (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, R-OSNKW 2007, poz. 694; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2009 r., II KK 79/09, R-OSNKW 2009, poz. 2206).”

„Wobec tego doszło do zaabsorbowania przez instancję odwoławczą naruszenia prawa zaistniałego przed sądem pierwszej instancji (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22.03.2007 r., V KK 205/06, LEX nr 260693).”

„… efekt przeniesie- nia, w wyniku którego orzeczenie sądu drugiej instancji nadal jest obarczone wcześniej już sygnalizowanym uchybieniem (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2007 r., V KK 205/06, R-OSNKW 2007, poz. 694).”