Sygn. akt V KK 175/17
POSTANOWIENIE
Dnia 27 czerwca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 2017 r.,
w sprawie R. G.,
skazanego z art. 278 § 1 k.k.,
kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego S. J.,
od wyroku Sądu Okręgowego w W.,
z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt IV Ka […],
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w M.,
z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt II K […],
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł :
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) kosztami procesu w postępowaniu kasacyjnym obciążyć oskarżyciela posiłkowego S. J.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 lipca 2016 roku, sygn. akt II K […], Sąd Rejonowy w M. uznał oskarżonego R. G. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za które wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby.
Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt IV Ka […], po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego R. G., zmienił zaskarżony wyrok ten sposób, że: przyjął, iż oskarżony przywłaszczył powierzone mu mienie o łącznej wartości 28550 zł; za podstawę prawną warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności przyjął art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k.; uchylił orzeczenia o zobowiązaniu oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby i o obowiązku naprawienia szkody; a w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w W. wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego S. J., który zaskarżając ww. wyrok w części, tj. co do pkt I lit. a) w zakresie pominięcia przywłaszczenia przez oskarżonego również powozu konnego M. dla dwóch koni o wartości 10000 zł i powozu konnego typu S. dla dwóch koni o wartości 9000 zł, zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, polegającego na obrazie przepisów art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k.
W konkluzji pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Prokurator Prokuratury Okręgowej w W. w pisemnej odpowiedzi na kasację pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa i nie powinna zostać przyjęta przez Sąd Okręgowy w toku postępowania okołokasacyjnego.
Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść oskarżonego, opartą na innym niż z art. 439 k.p.k. naruszeniu prawa, strona może wnieść tylko w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania.
Żadna z tych sytuacji w niniejszej sprawie nie miała miejsca, a R. G. wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na dwuletni okres próby oraz karę grzywny.
W kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego S. J. na niekorzyść skazanego podniesiono jedynie zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego. Nie został w niej podniesiony zarzut wystąpienia w sprawie uchybienia wymienionego w art. 439 k.p.k., a zatem nie zostały spełnione przesłanki przewidziane w art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. To z kolei sprawia, że wniesiona kasacja jest niedopuszczalna z mocy samego prawa, a wobec bezzasadnego jej przyjęcia, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 3 k.p.k. należało pozostawić ją bez rozpoznania.
Co do tej ostatniej kwestii należy wskazać, że zarządzenie z dnia 23 marca 2017 r. nie zostało w ogóle podpisane przez osobę uprawnioną (k. 15 akt IV WKK […]).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia, przy czym kosztami procesu w postępowaniu kasacyjnym obciążył oskarżyciela posiłkowego.
[aw]