V KK 135/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Adam Roch
Dnia 7 maja 2025 r.
w sprawie P. W.
skazanego za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 7 maja 2025 r.
wniosku obrońcy
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 7 czerwca 2024 r., sygn. V Ka 887/24,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku
z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. II K 389/23
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może
wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego
wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Norma ta nie wskazuje wprawdzie
przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego
orzeczenia, ale niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do sytuacji wyjątkowych,
wprowadza bowiem wyjątek od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych
orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w. Przypomnieć po pierwsze należy, że
prawomocne wyroki sądowe korzystają z domniemania ich prawidłowości (res
V KK 135/25
2
iudicata pro veritate accipitur). W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest
przekonanie, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno
być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami
prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji
spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne,
następstwa (zob. postanowienie SN z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03,
OSNwSK 2003, poz. 2465; postanowienie SN z dnia 22 lutego 2007 r., WO 4/07,
OSNwSK 2007, poz. 493). Tego rodzaju następstwa złożonego nadzwyczajnego
środka odwoławczego mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza kasacji
wskazuje na jej zasadność. Wyjątkowy charakter instytucji kasacji i związane z tym
procesowe skutki zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. muszą
skutkować przyjęciem, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może nastąpić tylko
wówczas, gdy zasadność złożonej kasacji jawi się jako nieomal pewna. Jedynie
taka ocena może uzasadniać odstępstwo od nakazu bezzwłocznego wykonania
prawomocnych orzeczeń.
Obrońca P. W. zasadność wniosku o wstrzymanie orzeczenia powiązał
głównie z wysokim prawdopodobieństwem uwzględnienia kasacyjnych zarzutów.
Nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny ich zasadności,
brak jest podstaw do stwierdzenia w chwili obecnej, że uwzględnienie kasacji jawi
się jako nieomal pewne, a wykonywanie kary może prowadzić do wyjątkowo
dolegliwych lub wręcz nieodwracalnych skutków dla skazanej (por. postanowienie
SN z dnia 11 kwietnia 2023 r., III KK 19/23, LEX nr 3516558). Na kanwie niniejszej
sprawy nie sposób nie dostrzec, iż zarzuty kasacji dotyczą szczegółowych kwestii
procesowych odnoszących się do poprawności kontroli odwoławczej. Zasadniczy
zarzut, związany z kwestią prawa do obrony, wymaga kompleksowej analizy
dokumentacji medycznej skazanego. Już zatem wstępna lektura zarzutów nakazuje
stwierdzić, iż wymagają one rozważenia na dalszym etapie merytorycznego
rozpoznawania sprawy, a przez to obecnie nie mają charakteru oczywistego.
Aktualnie możliwość ich uwzględnienia nie jest przy tym na tyle silna, by a priori
implikowała konieczność skorzystania z instytucji wstrzymania wykonania
orzeczenia. Nadmienić jedynie trzeba, że zasadność kasacyjnych zarzutów
V KK 135/25
3
poddana zostanie ocenie na rozprawie kasacyjnej, której termin wyznaczono już na
dzień 25 czerwca 2025 roku.
Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.
[J.J.]
[a.ł]
