POSTANOWIENIE
Dnia 15 maja 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie P. P.
skazanego z art. 200 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 maja 2023 r.,
na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosku obrońców skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim
z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt IV Ka 577/22,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku
z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt akt II K 664/20,
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego P. P. obrońcy wnieśli o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt IV Ka 577/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt akt II K 664/20. Podnieśli, że zarzuty kasacyjne (a w szczególności: wydanie wyroku skazującego w oparciu o „zeznania” małoletniego N. P., które nie mogą stanowić dowodu w sprawie wobec braku pouczenia świadka o uprawnieniach wskazanych w art. 191 § 2 k.p.k., a także złożenia tych „zeznań” w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi, rażąco nierzetelnie przeprowadzona kontrola instancyjna wyroku Sądu I instancji, naruszenie prawa skazanego do rzetelnego procesu w wyniku nieuprawnionego działania w postępowaniu sądowym w obu instancjach - na prawach strony - kuratora, który nie złożył skutecznie oświadczenia o działaniu przez małoletniego N. P. w charakterze oskarżyciela posiłkowego oraz udzielał w toku postępowania przed sądem I instancji substytucji m.in. pełnomocnikowi z wyboru matki dziecka, czy rażąco sprzeczną z zasadami procesu i dowolną ocenę dowodów przeprowadzoną przez Sąd Odwoławczy) są na tyle doniosłe, że powinny skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Odwoławczego; nadto wykonanie wyroku spowodowałoby nieodwracalne skutki dla zdrowia skazanego; skazany zgłosił się na leczenie psychiatryczne w Szpitalu w B.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność.
Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońców skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku sądu odwoławczego.
W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak
w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario).