Sygn. akt V CSK 502/16
POSTANOWIENIE
Dnia 24 lutego 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z wniosku E. M.
przy uczestnictwie I. K. i M. K.
o wpis prawa osobistego w księdze wieczystej Kw Nr (…),
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 6 maja 2016 r., sygn. akt IV Ca (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.
Chociaż skarżąca powołała się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to na s. 4 - 5 w pkt 3 skargi nie przedstawiła argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanego zagadnienia w postaci pytania, czy podlega wpisowi w księdze wieczystej prawo użytkowania i czy jest dopuszczalne jego ustanowienie na spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych.
O braku istnienia istotnego zagadnienia prawnego w postaci zaprezentowanej przez skarżącą świadczy ukształtowane już w tym przedmiocie jednoznaczne negatywne stanowisko judykatury (postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2013 r., V CSK 549/11, OSNC 2013/7-8/97; wyrok NSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2014 r., II FSK 482/12, niepubl.).
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
jw
l.n