V CSK 352/15

Sygn. akt V CSK 352/15

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa J. J.
‎przeciwko F. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w C.

i M. S.A. w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej M. S A.

w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
‎z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt V ACa 549/14,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną pozwanej M. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 5 marca 2015 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na przesłankach uregulowanych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Przesłanki te nie zostały spełnione.

Powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c.), a więc zagadnienia, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw, wymaga jego precyzyjnego sformułowania i wskazania argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen (zob. m. in.: postanowienie SN z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11). Chodzi przy tym o zagadnienie nowe, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji.

Zdaniem skarżącej, w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące sformułowania „możliwości zapoznania się z warunkami przedmiotowo istotnymi umowy zawartej z podwykonawcą", odniesionego do art. 647¹ § 2, 3 i 5 k.c. w zw. z art. 60 k.c. i art. 61 § 1 k.c., art. 65 § 1 i 2 k.c., art. 56 k.c., art. 354 § 1 k.c. i art. 355 § 1 i 2 k.c. Przedstawiona przez autora skargi kasacyjnej argumentacja nie prowadzi do wniosku, że zachodzi możliwość wystąpienia odmiennych ocen tak skonstruowanego zagadnienia. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się do ogólnikowego zarysowania problemu i twierdzeń o powinności jego rozstrzygnięcia z uwagi na wagę problemu. Problem ten był jednak przedmiotem wielu rozstrzygnięć Sądu Najwyższego i jako niebudzący wątpliwości nie wymaga dalszych rozważań (zob. m. in.: wyroki z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II CSK 551/14, z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. akt III CSK 370/14, z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt V CSK 296/13, z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt V CSK 124/13, Biuletyn SN 2014, nr 3, s. 12, OSNC Zbiór Dodatkowy nr A/2015, poz. 15, z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt II CSK 210/10, OSNC 2011, nr 5, poz. 59, Biuletyn SN 2010, nr 12, s. 16, uchwała 7 sędziów SN z dnia 29 kwietnia 2008 r., sygn. akt III CZP 6/08, OSNC 2008, nr 11, poz. 121, Biuletyn SN 2008, nr 4, s. 8).

Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance uregulowanej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (por. m. in.: postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Skarżąca odniosła tę przesłankę do naruszenia przez Sąd II instancji norm prawnych uregulowanych w przepisach wymienionych przez autora skargi w punktach a, b, c, d, f, g, na s. 6 - 10 skargi kasacyjnej, sprowadzających się do możliwości zapoznania się z warunkami przedmiotowo istotnymi umowy zawartej z podwykonawcą, wiedzy o nich, powzięcia tej wiedzy oraz sposobu wyrażenia zgody na zawarcie umowy podwykonawczej. Niemniej   jednak w uzasadnieniu dotyczącym tej przesłanki brak jest takich argumentów, które istotnie wskazywałyby na rażące naruszenie prawa w ustalonym stanie faktycznym przez Sąd drugiej instancji. Nie jest rolą Sądu Najwyższego domyślanie się lub poszukiwanie okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania . Należy również zauważyć, że argumentacja dotycząca tej przesłanki jest jedynie innym ujęciem zagadnienia prawnego skarżącej, a co do zasady nie jest możliwe jednoczesne skuteczne wykazywanie, że w sprawie istnieje zagadnienie prawne dotyczące wykładni określonych przepisów prawa i że skarga oparta na naruszeniu tych przepisów jest oczywiście uzasadniona.

Wobec powyższego, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Wniosek powoda o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego podlega oddaleniu. Pismo procesowe, zawierające odpowiedź na skargę kasacyjną, wniesione ponownie po uprzednim zwrocie, nie wywołuje, jako spóźnione, skutków w zakresie zawartego w nim wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, obejmujących sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną. Należy je traktować wyłącznie jako pismo przedstawiające stanowisko w sprawie.