V CSK 285/15
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-11-27
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V CSK 285/15
POSTANOWIENIE
Dnia 27 listopada 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa R. B.
przeciwko […] B. Spółce Akcyjnej w B.
o zapłatę ,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 listopada 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Powód R. B. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] wydanego w dniu 20 listopada 2014 r. w sprawie przeciwko […] B. Spółce Akcyjnej w B. o zapłatę.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zdaniem skarżącego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na naruszenie w niniejszej sprawie przepisów prawa procesowego polegającego na zastosowaniu art. 217 § 3 k.p.c. przez Sąd Apelacyjny, a także przez Sąd Okręgowy, co, w ocenie skarżącego, w dacie orzekania przez Sąd pierwszej i drugiej instancji nie powinno nastąpić.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).
Skarżący nie wykazał wskazanej we wniosku przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznani. Skarżący koncentrując się na definicji „oczywistej zasadności” skargi kasacyjne w istocie nie przedstawił odrębnego i jasno sformułowanego wywodu prawnego, z którego wprost wynikałaby oczywista wadliwości zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
aw
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)