V CSK 272/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-12-02

Dane orzeczenia

SygnaturaV CSK 272/16
Data orzeczenia2016-12-02
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CSK 272/16

POSTANOWIENIE

Dnia 2 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa K. Spółki Akcyjnej w K.
przeciwko E. P., T. G., J. P. i I. G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego

w (…)
z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

i zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę

7200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych) tytułem zwrotu

kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o  przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na powielaniu uzasadnienia zarzutów zgłoszonych w ramach podstaw kasacyjnych, lecz  musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że  powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy pozwani skarżący na s. 3-4 twierdzą, że ich skarga jest  oczywiście uzasadniona, powinni przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża  oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna pozwanych nie  przedstawia na s. 3-4 tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości" skargi.

Niezrozumiały jurydycznie jest zarzut „…niestosowania się do dyrektyw Sądu Najwyższego …”, bo wykracza on poza zakres związania sądu wynikający z art. 39820 k.p.c., a ponadto Sąd Apelacyjny na s. 5-6 uzasadnienia wyczerpująco zbadał i ocenił zgodny zamiar stron umowy, czyniąc to zgodnie z wiążącą go wykładnią art. 65 k.c. dokonaną w tej sprawie przez Sąd Najwyższy.

Skarżący nie przekonali zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015 r., poz. 1804), znajdującego zastosowanie z mocy § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. 2016, poz. 1667).

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)