V CSK 272/16
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-12-02
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V CSK 272/16
POSTANOWIENIE
Dnia 2 grudnia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa K. Spółki Akcyjnej w K.
przeciwko E. P., T. G., J. P. i I. G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego
w (…)
z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
i zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę
7200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych) tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na powielaniu uzasadnienia zarzutów zgłoszonych w ramach podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy pozwani skarżący na s. 3-4 twierdzą, że ich skarga jest oczywiście uzasadniona, powinni przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna pozwanych nie przedstawia na s. 3-4 tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości" skargi.
Niezrozumiały jurydycznie jest zarzut „…niestosowania się do dyrektyw Sądu Najwyższego …”, bo wykracza on poza zakres związania sądu wynikający z art. 39820 k.p.c., a ponadto Sąd Apelacyjny na s. 5-6 uzasadnienia wyczerpująco zbadał i ocenił zgodny zamiar stron umowy, czyniąc to zgodnie z wiążącą go wykładnią art. 65 k.c. dokonaną w tej sprawie przez Sąd Najwyższy.
Skarżący nie przekonali zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015 r., poz. 1804), znajdującego zastosowanie z mocy § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. 2016, poz. 1667).
jw
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)