V CNP 62/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-12-28

Dane orzeczenia

SygnaturaV CNP 62/16
Data orzeczenia2016-12-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział V
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V CNP 62/16

POSTANOWIENIE

Dnia 28 grudnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie ze skargi R. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Okręgowego w J.
z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt II Ca (…),

w sprawie z powództwa Powiatu J. reprezentowanego

przez Starostę J., w imieniu którego działa Powiatowy Urząd Pracy

w J.
przeciwko R. M. , A. M. i M. M.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 grudnia 2016 r.,

1. odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania;

2. oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów

postępowania.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z   prawem orzeczenia Sądu II instancji. Należy podkreślić, że chociaż można umowę między powodem a pozwanym różnie interpretować, czemu dały wyraz rozbieżne rozstrzygnięcia Sądów I i II instancji, to nie można uznać interpretacji przyjętej przez Sąd odwoławczy za nieprawdziwą. W świetle ustalonych faktów nie budzi wątpliwości nieprawdziwość oświadczenia złożonego przez pozwanego. Dodać trzeba, że okoliczność ograniczenia wymagania dowodzenia tego, że nie prowadziło się przed aplikowaniem o środki żadnej działalności gospodarczej, tylko w formie oświadczenia, jest wyrazem zaufania państwa do obywateli. Działanie pozwanego wyraźnie pogwałciło to zaufanie, zatem nie zasługuje na ochronę, nie  ma też podstaw do zastosowania art. 5 k.c.

Skarga pozwanego jest zatem oczywiście bezzasadna (art. 4249 k.p.c.) i  w  konsekwencji nie zasługuje na przyjęcie do rozpoznania.

Powód wniósł odpowiedź na skargę po terminie (pierwotnie wniesiona odpowiedź została zwrócona na podstawie art. 132 § 1 k.p.c.), nie ma zatem podstaw do zasądzenia wnioskowanych kosztów.

db

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)