V CNP 41/13

Sygn. akt V CNP 41/13

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski

w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w K.
‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w J. z dnia 29 czerwca 2012 r.,

sygn. akt II Ca (…)
‎w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w K.
‎przeciwko (…) Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w B.
‎o zapłatę,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2014 r.,

odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, tj. postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 29 czerwca 2012 r, odrzucającego apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt I C (…). Wyrokiem tym Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo Spółdzielni Mieszkaniowej „P. w K. o zapłatę od pozwanej (…) Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. kwoty 2 825 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 19 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego merytorycznego orzeczenia w zasadzie sądu drugiej instancji i wyjątkowo - w przypadku określonym w art. 424¹ § 2 k.p.c. - sądu pierwszej instancji, kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Skarga jest nie tylko środkiem nowym, ale i wyjątkowym. Zasadą bowiem jest, że prawomocność, tworzy nowy stan prawny pomiędzy stronami albo erga omnes, jak też sanuje wszelkie ewentualne naruszenia prawa, którymi orzeczenie jest dotknięte. Z tego względu jest środkiem wysoce sformalizowanym i wszystkie jej wymagania konstrukcyjne określone w art. 424⁵ § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle.

Z treści skargi wynika, że skarżąca powódka przeoczyła zmianę art. 424¹ § 1 k.p.c. dokonaną ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie z dniem 25 września 2010 r. W aktualnym stanie prawnym od orzeczeń formalnych, a do tej kategorii przynależy zaskarżone postanowienie o odrzuceniu apelacji powódki skarga nie przysługuje.

Do kategorii wymagań konstrukcyjnych skargi między innymi należy uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy. Uwzględnienie bowiem skargi i stwierdzenie, że prawomocne orzeczenie jest niezgodne z prawem, ma charakter prejudykatu, gdyż stwarza możliwość dochodzenia od państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez jego wydanie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu rodzaju i rozmiaru szkody. Wywód ten powinien także zawierać informację dotyczącą czasu jej powstania i określać związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem. Nie jest spełnieniem tego wymagania odwołanie się do szkody niesprecyzowanej, hipotetycznej, czy też mogącej powstać w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006 nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05 niepublikowane).

W skardze nie spełniono także tego wymagania, gdyż nie uprawdopodobniono związku przyczynowego pomiędzy zaskarżonym postanowieniem a ewentualną szkodą powódki.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 424⁸ § 1 k.p.c.).

jw

r.g.