Sąd Najwyższy

IV KZ 8/13

postanowienie z dnia 2013-02-28

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 2 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy odmowę przyjęcia własnoręcznie sporządzonego wniosku o wznowienie postępowania karnego. Uznał, że wniosek nie spełniał ustawowego wymogu sporządzenia i podpisania przez adwokata lub radcę prawnego. Orzeczenie jest ważne, bo potwierdza rygorystyczne stosowanie przymusu adwokackiego przy wznowieniu.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KZ 8/13
Data orzeczenia2013-02-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział IV
SędziowieEugeniusz Wildowicz (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KZ 8/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie A. D. skazanego z art. 297 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 31 grudnia 2012 r., o odmowie przyjęcia własnoręcznie sporządzonego przez skazanego wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2012 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. i art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia własnoręcznie sporządzonego przez skazanego A. D. wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w C. z dnia 5 sierpnia 2011 r. Powodem odmowy było stwierdzenie, że skazany nie usunął braku formalnego wniosku, poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego, do czego został wezwany po tym, jak ustanowiony z urzędu adwokat złożył opinię o braku podstaw prawnych do jego wniesienia. W zażaleniu na to zarządzenie A. D. podniósł, że ograniczenie uprawnienia do sporządzenia i złożenia wniosku o wznowienie postępowania mające charakter 2 przymusu adwokackiego jest niezgodne z Konstytucją i Europejską Konwencją Praw Człowieka. Nadużyciem jest także ograniczenie podstaw wznowienia do tzw. nowych faktów i okoliczności. Ponadto wskazał, że nie zdążył przedstawić wyznaczonemu z urzędu adwokatowi nowych faktów i okoliczności mogących mieć wpływ na wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Podstawą zaskarżonego zarządzenia jest ustalenie, że wniosek o wznowienie postępowania sporządzony osobiście przez skazanego A. D. nie spełnia warunku formalnego określonego w art. 545 § 2 k.p.k., to jest wymagania, aby sporządzony został i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący tego ustalenia, które - wbrew jego stanowisku – na gruncie obowiązującego prawa skutkuje odmową przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, nie podważa . Skoro w zaistniałej sytuacji procesowej, jedynym sposobem skutecznego zakwestionowania zaskarżonego zarządzenia byłoby wykazanie, że zgodnie z wymogami prawa procesowego wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego, a wnioskodawca tego nie uczynił, brak jest podstaw do wzruszenia tego zarządzenia. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie