Sygn. akt IV KZ 68/13
POSTANOWIENIE
Dnia 27 listopada 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
w sprawie skazanego A. P.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 27 listopada 2013 r.,
na skutek zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia
29 sierpnia 2013 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia
wniosku o doręczenie wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 r. Sądu Okręgowego w C.
odmówiono skazanemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie
wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem. Sąd ten wskazał, że przedstawiona
przez skazanego przyczyna niedochowania terminu nie spełnia wymogu „przyczyn
od strony niezależnych” w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k.
Na to postanowienie zażalenie wniósł skazany podnosząc, że nie wiedział o
terminie rozprawy apelacyjnej wyznaczonej na dzień 2 października 2012 r. i był
przekonany, że z uwagi na stan zdrowia uniemożliwiający mu udział w rozprawie
postępowanie jest nadal zawieszone. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne. Nie ma racji skarżący twierdząc, że Sąd
Okręgowy niezasadnie odmówił uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.
Sąd ten trafnie wskazał na okoliczności, które przemawiały za wydaniem
2
kwestionowanego rozstrzygnięcia. Należy podzielić stanowisko Sądu Okręgowego,
że skazany wiedział o terminie rozprawy apelacyjnej, gdyż zawiadomienie zostało
mu doręczone w dniu 24 lipca 2012 r. Skazany otrzymał też wcześniej, bo w dniu
18 lipca 2012 r., odpis postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, w
którym wskazano, że stan jego zdrowia nie stanowi przeszkody do rozpoznania
sprawy. W dniu rozprawy apelacyjnej skazany przebył na wolności, gdyż opuścił
Areszt Śledczy w dniu 11 września 2012 r. Tym samym mógł stawić się na
rozprawę. Nie czyniąc tego ani nie podejmując działań w celu uzyskania informacji
o treści rozstrzygnięcia, skazany nie dochował należytej staranności w dbaniu o
własny interes procesowy. W tych okolicznościach Sąd Okręgowy prawidłowo
ustalił, że skazany miał możliwość dochowania terminu, lecz nie dotrzymał go w
wyniku własnego zaniedbania.
Z tych też względów, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
