IV KZ 51/16
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-10-19
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt IV KZ 51/16
POSTANOWIENIE
Dnia 19 października 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
na posiedzeniu w dniu 19 października 2016 r.
po rozpoznaniu w sprawie D. S.
skazanego za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. i in.
zażalenia skazanego na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 czerwca 2016 r., sygn. V Ka (…),
o odmowie przyjęcia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 30 maja 2016 r.
postanowił:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w G. wydał w dniu 30 maja 2016 r., wyrok w sprawie V Ka (…). D. S. w dniu 6 czerwca 2016 r. złożył wniosek o doręczenie mu uzasadnienia tego wyroku. Na podstawie art. 422 § 2 k.p.k. zwrócono się do niego o uzupełnienie braku formalnego wniosku przez wskazanie, czy dotyczy on całości wyroku, czy też jego części, np. niektórych czynów, rozstrzygnięcia o karze czy innych konsekwencjach prawnych czynu.
Skazany w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku wniosku. Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono zatem przyjęcia wniosku o uzasadnienie wyroku.
W złożonym zażaleniu na powyższe zarządzenie D. S. podniósł, że doszło do ograniczenia jego prawa do obrony, zrozumiałym bowiem jest, że jego wniosek dotyczył całości wyroku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z obowiązującym art. 422 § 2 k.p.k. we wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku należy wskazać, czy wniosek dotyczy całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze czy innych konsekwencjach prawnych czynu. Przepis ten ma charakter kategoryczny i rozumieć go należy w ten sposób, że wniosek o uzasadnienie, który nie zawiera wymienionych wskazań nie odpowiada wymaganiom formalnym. Oznacza to, że Prezes sądu albo inna upoważniona osoba wzywa osobę, od której pismo (w tym wypadku wniosek) pochodzi, do usunięcia braku w terminie 7 dni (zob. art. 420 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 3 k.p.k.). Wezwanie takie skierowano do D. S. w dniu 13 czerwca 2016 r.
Braku jednak nie uzupełniono, a wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W tej sytuacji odmówiono przyjęcia wniosku, uznając go za bezskuteczny. Tę decyzję procesową uznać należy za trafną. D. S. nie sporządził wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sposób przewidziany przepisem ustawy, a wzywany o uzupełnienie braku formalnego zignorował wezwanie sądu. Brak podstaw do uznania, że sąd powinien domyślić się, że wniosek dotyczył całości orzeczenia, tym bardziej że wyrok ten zawiera w sobie szereg jednostkowych rozstrzygnięć. Omawiane rozwiązanie dotyczące wymogów wniosku o uzasadnienie nie ogranicza przy tym prawa do obrony. Wystarczy bowiem krótko wskazać, czy wniosek dotyczy całości, czy i ewentualnie jakiej części wyroku, aby wniosek był skuteczny. D. S. wymogu tego nie spełnił z niewiadomych przyczyn i zaskarżone zarządzenie jest skutkiem tego zaniechania.
Z powyższych względów utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie.
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)