Sygn. akt IV KZ 51/14
POSTANOWIENIE
Dnia 20 sierpnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r.
w sprawie z wniosku M. J.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Okręgowego w K.
z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt XXIII Ka […]
zażalenia złożonego przez wnioskodawcę
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 14 lipca 2014 r., sygn. akt II AKo […]
w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł:
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wniosek o wznowienie postępowania, dla swojej prawnej skuteczności musi być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.).
Ustanowiony w sprawie obrońca z urzędu – adw. B. P., nie znalazł podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie skazanego (pisemna opinia k. 81-84).
W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 120 k.p.k., wezwano skazanego do usunięcia braku formalnego jego osobistego wniosku w terminie 7 dni przez złożenie takiego wniosku sporządzonego i podpisanego przez adwokata, pod rygorem odmowy jego przyjęcia.
Skazany M. J. po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia podanego wyżej braku formalnego (k. 86 i k. 96) braku tego w zakreślonym terminie nie uzupełnił. W tej sytuacji zaskarżonym zarządzeniem prawidłowo odmówiono przyjęcia jego osobistego wniosku o wznowienie postępowania.
Wbrew twierdzeniom z zażalenia określenie „powinien być", użyte w art. 545 § 2 k.p.k., nie oznacza dowolności strony skarżącej, lecz obowiązek dostosowania się jej do tego warunku skuteczności wniosku. Rzecz w tym że podstawy wznowienia są ograniczone i wyraźnie określone w ustawie (k.p.k.), i samo niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia nie stanowi takiej podstawy, dlatego wymaga się, aby to podmiot fachowy przygotowywał wniosek o wznowienie po zbadaniu, czy w ogóle są ku temu prawne przyczyny. Skarżący był pouczony o powyższym wymogu i wskazano mu, po oświadczeniu adw. B. P. - obrońcy z urzędu, o braku podstaw do wznowienia, że musi on teraz - jeśli chce, aby wniosek był formalnie skuteczny i podlegał w ogóle rozpoznawaniu - sam postarać się o dopełnienie powyższego wymogu poprzez obrońcę z wyboru, czego wszak nie uczynił.
Z tych też względów postanowiono jak na wstępie.
[aw]