Sąd Najwyższy

IV KZ 50/14

postanowienie SN z dnia 2014-08-20

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KZ 50/14
Data orzeczenia2014-08-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Wiesław Kozielewicz, SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący), SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KZ 50/14

POSTANOWIENIE

Dnia 20 sierpnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

w sprawie z wniosku A. K.

o wznowienie postępowania

po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r.,
‎
zażalenia skazanego
‎
na zarządzenie upoważnionego Sędziego Sądu Apelacyjnego II Wydziału Karnego w […]
‎
z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt II AKo […]

o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wniosek o wznowienie postępowania, dla swojej prawnej skuteczności musi być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego (art. 545 k.p.k.).

Działając w substytucji ustanowionego obrońcy z urzędu (k. 68) – adw. C. R., nie znalazła podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie skazanego (pisemna opinia k. 71-74).

W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 120 k.p.k., wezwano skazanego do usunięcia braku formalnego jego osobistego wniosku w terminie 7 dni, przez złożenie takiego wniosku sporządzonego i podpisanego przez adwokata pod rygorem odmowy jego przyjęcia.

Skazany A. K., po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia podanego wyżej braku formalnego (k. 76, 77), braku tego w zakreślonym terminie nie uzupełnił, zatem zaskarżonym zarządzeniem prawidłowo odmówiono przyjęcia jego osobistego wniosku o wznowienie postępowania.

Na marginesie jedynie wskazać należy, iż standardów rzetelnego procesu nie można rozumieć jako gwarancji dokonywania przez obrońców tylko takich czynności, które są zgodne z poglądami wnioskodawców, ani też wnioskodawca nie może oczekiwać, że zapewnienie mu pomocy prawnej polegać będzie na wyznaczaniu i opłacaniu ze środków Skarbu Państwa kolejnych adwokatów celem znalezienia obrońcy, który podzieli jego przekonanie o istnieniu podstaw do wznowienia postępowania.

Ponadto, przewidziany w art. 545 § 2 k.p.k. wymóg sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie przez adwokata nie jest dopełniony, jeżeli osobie prawomocnie skazanej za przestępstwo, wniosek ten sporządza i podpisuje ustanowiony w roli pełnomocnika radca prawny. Wnioskodawcą jest tu bowiem osoba występująca w procesie jako oskarżony, a w postępowaniach prowadzonych po uprawomocnieniu się wyroku, w tym i o wznowienie postępowania, skazany. Zgodnie z art. 77 i 87 § 1 k.p.k. oskarżony korzystać może z pomocy obrońcy, a nie pełnomocnika, po którego pomoc prawną sięgać mogą strony inne niż oskarżony. Obrońcą zaś w sprawach o przestępstwa może być jedynie osoba uprawniona do obrony według przepisów o ustroju adwokatury (art. 82 k.p.k.).

Kierując się przedstawionymi wyżej względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie