Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2018-11-28
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV KZ 48/18
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie z wniosku W. K.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Okręgowego w K.
z dnia 18 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV Ka […]
po rozpoznaniu zażalenia złożonego przez wnioskodawcę
na zarządzenie Sędziego Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 14 sierpnia 2018 r., sygn. akt II AKo […],
w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
p o s t a n o w i ł:
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Sądu Okręgowego w K.. Powodem odmowy przyjęcia wniosku była, okoliczność, że wniosek ten nie odpowiadał warunkom formalnym, albowiem nie został sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie wnioskodawca kwestionuje poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oraz jakość przeprowadzonej oceny dowodów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.
Poza sporem jest, iż unormowanie zawarte art. 545 § 2 k.p.k. wymaga, by wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, był sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.
Nie ulega również wątpliwości, iż zgodnie z treścią art. 84 § 3 k.p.k., wówczas gdy wyznaczony z urzędu adwokat poinformuje na piśmie sąd, iż nie stwierdził podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, to brak jest przesłanek do wyznaczenia skazanemu kolejnego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Zadaniem tego unormowania jest bowiem przeciwdziałanie podejmowaniu przez adwokatów czynności procesowych wbrew przekonaniu o ich celowości, w obawie przed postawieniem im zarzutu niedopełnienia obowiązków obrończych. Także na gruncie poprzedniego stanu prawnego, mimo braku wyraźnej regulacji tej kwestii w k.p.k., przyjmowano, że obrońca wyznaczony do wykonania określonej czynności procesowej wcale nie musi jej wykonać, jeśli nie jest ona uzasadniona merytorycznie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 marca 1998 r., V KZ 12/98, OSNKW 1998, z. 3 - 4, poz. 19, z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9 - 10, poz. 82).
W niniejszej sprawie ustanowiono skazanemu obrońcę z urzędu, celem zbadania, czy zachodzą przesłanki do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania, ten zaś, po zbadaniu akt sprawy, powiadomił Sąd Apelacyjny w […] o braku podstaw do wznowienia postępowania.
W tej sytuacji uznać należy, że Sędzia Sądu Apelacyjnego w […], wobec niewykonania zarządzenia o usunięciu braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania w sprawie W. K., zasadnie odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.
Kierując się powyższym Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
