IV KZ 41/22

Sygn. akt IV KZ 41/22

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Bojańczyk

w sprawie A. J. ,

oskarżonej z art. 256 § 1 k.k. i art. 256 § 2 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2023 r.,

zażalenia prokuratora

na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w Katowicach E. J. działającego z upoważnienia Przewodniczącego Wydziału VI Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w Katowicach

z dnia 10 listopada 2022 r.,

o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt VI Ka 571/22

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Sędzia Sądu Okręgowego w Katowicach E.J. działająca z upoważnienia Przewodniczącego Wydziału VI Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w Katowicach, zarządzeniem z dnia 10 listopada 2022 r., odmówiła przyjęcia wniosku prokuratora Prokuratury Rejonowej Katowice-Wschód w Katowicach o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt VI Ka 571/22, gdyż prokurator złożył ten wniosek w dniu 7 listopada 2022 r., a więc z przekroczeniem zawitego siedmiodniowego terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k.

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł prokurator. Zaskarżył je w całości i zarzucił obrazę prawa procesowego, tj. art. 422 § 3 k.p.k., która miała wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, poprzez niezasadne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności warunkujące koniecznością wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia złożonego przez prokuratora wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt VI Ka 571/22, przy czym, w świetle okoliczności stanu faktycznego, do uchybienia terminowi na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku doszło z przyczyn niezależnych i niezawinionych przez prokuratora składającego wniosek, który to wniosek został ekspediowany z Prokuratury Rejonowej Katowice-Wschód w Katowicach z zachowaniem 7-dniowego terminu, tj. w dniu 4 listopada 2022 r.

W konkluzji prokurator wniósł o uwzględnienie zażalenia w ramach tzw. dewolutywności względnej w trybie art. 463 § 1 k.p.k. alternatywnie, w razie nieuwzględnienia zażalenia we wskazanym trybie, uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie wniosku o uzasadnienie wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 422 § 3 k.p.k. prezes sądu odmawia bowiem przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku złożonego po terminie.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu nie mogły stać na przeszkodzie okoliczności wskazane przez autora zażalenia, a mianowicie, iż doszło do „rozbieżności” przy ustaleniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku w sytuacji, w której dostrzega on zarazem, że „w istocie doszło do wniesienia przedmiotowego wniosku z przekroczeniem terminu zawitego przewidzianego na ten cel ustawą karnoprocesową”. Wskazuje jednak, że „nastąpiło to z przyczyn niezależnych od podmiotu posiadającego legitymację do wniesienia wniosku i z powodów niestanowiących o jego winie”, bowiem wniosek o uzasadnienie wyroku został sporządzony w terminie, tj. w dniu 4 listopada 2022 r. i przekazany w tym samym dniu kierowcy Prokuratury Okręgowej w Katowicach. Pracownik Kancelarii Biura Podawczego potwierdziła ekspedycję wniosku w Systemie Informatycznym Prokuratury PROK-SYS, wygenerowała i wydrukowała potwierdzenie i przekazała kierowcy Prokuratury Okręgowej w Katowicach, który w tej samej dacie odebrał wniosek. Z potwierdzenia odbioru korespondencji - prezentaty Biura Podawczego Sądu Okręgowego w Katowicach wynika jednak, iż wniosek wpłynął do sądu dopiero w dniu 7 listopada 2022 r., a zarejestrowany w systemie został o godzinie 10:11. Czynnościami związanymi z doręczeniem faktycznym przedmiotowego wniosku do sądu zajmował się kierowca - zatrudniony przez Prokuraturę Okręgową w Katowicach - oddelegowany do tych zadań, nie zaś sam oskarżyciel. Naruszenie terminu - zdaniem skarżącego - nie wynikało zatem z „wadliwej organizacji pracy jednostki Prokuratury Rejonowej Katowice-Wschód w Katowicach, ale z działania podmiotu całkowicie od prokuratora niezależnego, który nie jest nawet pracownikiem tutejszej Prokuratury”.

Analiza akt sprawy oraz załączonych do zażalenia dokumentów potwierdza stanowisko wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu, z którym - jak wskazano wyżej - zgodził się również sam skarżący, polegające na stwierdzeniu, że prokurator złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku po upływie terminu zawitego. Ustalenia tego, w żadnej mierze nie zmienia fakt, iż to nie prokurator, a kierowca - zatrudniony przez Prokuraturę Okręgową w Katowicach - oddelegowany do zadań w Prokuraturze Rejonowej Katowice-Wschód w Katowicach, złożył do Biura Podawczego Sądu Okręgowego w Katowicach przedmiotowy wniosek. Nie można bowiem zapominać o tym, że wskazany wyżej sposób doręczenia korespondencji z prokuratury do sądu jest typowym sposobem doręczania korespondencji, praktykowanym od lat. Przekazanie korespondencji kierowcy, nie powinno jednak odbywać się w ostatnim ustawowym dniu do złożenia tak istotnego wniosku jakim jest wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku, tym bardziej w sytuacji, w której - jak podaje autor zażalenia - „w odniesieniu do doręczenia przekazanej korespondencji w konkretnym dniu, polega się na pracy delegowanej wyznaczonym do tego osobom, nie czyni się zaś tego osobiście”. Ryzyko związane z nieprawidłowym wykonaniem czynności związanych z doręczeniem korespondencji, tak jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie, nie może zatem stanowić przyczyny niezależnej od podmiotu posiadającego legitymację do wniesienia wniosku oraz powodu niestanowiącego o jego winie, jak podnosi autor zażalenia. Takich bowiem przyczyn/powodów ustawodawca nie przewidział. Mogą one natomiast stanowić treść wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, który - jak wynika z akt sprawy - został już złożony przez prokuratora (k. 545-551).

W tym stanie rzeczy, słusznie odmówiono przyjęcia wniosku prokuratora o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, gdyż został on złożony po upływie terminu zawitego z art. 422 § 1 k.p.k., czego skarżący skutecznie nie podważa. Dlatego zaskarżone zarządzenie nie może być wzruszone.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.