IV KZ 36/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 14 stycznia 2026 r.
SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Michał Laskowski
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie P.J.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 14 stycznia 2026 r.
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 28 października 2025 r., sygn. akt IV KO 117/25,
odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej
bezzasadności,
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Michał Laskowski
Kazimierz Klugiewicz Małgorzata Wąsek-Wiaderek
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem dnia 28 października 2025 r., sygn. akt IV
KO 117/25, wobec oczywistej bezzasadności, odmówił przyjęcia osobistego
wniosku P.J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa
351/24, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 22
kwietnia 2024 r., sygn. akt IV K 128/23.
P.J. pismem z dnia 13 listopada 2025 r. wniósł zażalenie od powyższego
postanowienia Sądu Najwyższego, w którym nie zgodził się z zaskarżoną decyzją
IV KZ 36/25
2
wskazując, że nie otrzymywał żadnych zawiadomień o terminie rozpraw ani
informacji z Poczty o pozostawionej przesyłce, co pozbawiło go możliwości złożenia
wyjaśnień i zajęcia stanowiska w sprawie.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Najwyższy, badając osobisty wniosek o wznowienie postępowania, w
kontekście podstawy wznowieniowej określonej w art. 540b § 1 k.p.k., miał
podstawy by uznać, że skazany został prawidłowo powiadomiony o terminach
rozpraw przed Sądem Okręgowym w Sosnowcu. Zauważył bowiem, że „w
przypadku każdego terminu rozprawy zawiadomienia były przesyłane na wskazany
przez skazanego adres: «ul. P. […], […] C.». Skazany kierowanych na ten adres
przesyłek nie podjął; listy były dwukrotnie awizowane. Tym samym zostały one
skutecznie doręczone, a możliwość wznowienia postępowania w oparciu o przepis
art. 540b § 1 k.p.k. jest wykluczona” (s. 3 zaskarżonego postanowienia SN). W
orzecznictwie wskazuje się, iż „jest oczywistym, że art. 540b § 1 k.p.k. nie znajduje
zastosowania w sytuacji, gdy nieobecny na rozprawie oskarżony został prawidłowo
powiadomiony o terminie (a jedną z from prawidłowego zawiadomienia jest
dwukrotne awizowanie korespondencji, o którym mowa w art. 133 § 2 k.p.k.) lub w
rozprawie uczestniczył obrońca” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja
2020 r., IV KZ 14/20, LEX nr 3207661).
Skazany poza powtórzeniem, że nie otrzymał żadnych zawiadomień o
terminie rozpraw ani informacji o pozostawionej przesyłce, nie wykazał wadliwości
stanowiska Sądu Najwyższego, co czyni zbędnym czynienie dalszych rozważań.
Na marginesie wolno jedynie zauważyć, że zgodnie z art. 540b § 1 k.p.k.
postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić na
wniosek oskarżonego, złożony w terminie zawitym miesiąca od dnia, w którym
dowiedział się o zapadłym wobec niego orzeczeniu. Tymczasem jak wynika z
korespondencji zalegającej na k. 3v akt IV KO 117/25, skazany o zapadłym wobec
niego wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 22 kwietnia 2024 r. dowiedział
się najpóźniej 4 stycznia 2025 r. Nawet zatem, gdyby ww. pismo, datowane na 16
IV KZ 36/25
3
czerwca 2025 r., uznać już za wniosek o wznowienie postępowania, to i tak tego
rodzaju inicjatywa była ewidentnie spóźniona wobec znacznego przekroczenia
miesięcznego terminu zawitego określonego w art. 540b § 1 k.p.k.
Z tych względów – nie stwierdzając okoliczności, o których mowa w art. 439
§ 1 k.k. – Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
Michał Laskowski
[WB]
[a.ł]
Kazimierz Klugiewicz Małgorzata Wąsek-Wiaderek
