Sygn. akt IV KZ 31/13
POSTANOWIENIE
Dnia 14 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
w sprawie P. C.
skazanego z art. 253 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 14 czerwca 2013 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału
Karnego Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 16 kwietnia 2013 r. o odmowie przyjęcia wniosku o doręczenie wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 2 września 2010 r. z uzasadnieniem,
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Jakkolwiek we wniosku P. C. z 26 lutego 2013 r. wyrażone jest żądanie
wyznaczenia mu obrońcy z urzędu „celem złożenia kasacji” (k. 2441), to jednak
właściwy organ trafnie przyjął – posługując się regułą interpretacyjną z art. 118 § 1
k.p.k. – że skazany w istocie domagał się doręczenia mu wyroku sądu
odwoławczego z uzasadnieniem w trybie art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k.
Treść złożonego zażalenia zdaje się wskazywać, że motywy wydania
zaskarżonego zarządzenia pozostają dla skarżącego nie do końca jasne. Dlatego
Sąd Najwyższy stwierdza, że powodem odmowy przyjęcia wniosku o doręczenie
orzeczenia z uzasadnieniem było jego zgłoszenie po upływie zawitego 7 –
dniowego terminu, którego początek należało w niniejszej sprawie liczyć od daty
ogłoszenia wyroku Sądu Apelacyjnego, co miało miejsce w dniu 2 września 2010 r
2
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.
