Sąd Najwyższy

IV KZ 30/20

postanowienie SN z dnia 2020-09-03

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KZ 30/20
Data orzeczenia2020-09-03
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KZ 30/20

POSTANOWIENIE

Dnia 3 września 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie G. D.

skazanego za czyn z art. 224§2 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 3 września 2020r.

zażalenia skazanego

na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 lipca 2020r., sygn. akt IX WKK (…), o odmowie przyjęcia kasacji

na podstawie art. 437§1 k.p.k.

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Skarżący w swym zażaleniu wskazał, że nie został prawidłowo rozpoznany jego wniosek o ustanowienie mu obrońcy z urzędu.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Skazany po złożeniu wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu został wezwany o wykazanie, że nie jest w stanie ponieść kosztów tej obrony. W zakreślonym terminie skazany braku tego nie uzupełnił. Złożył natomiast kolejny wniosek w tym samym przedmiocie. Skazanemu postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2020r. odmówiono ustanowienia obrońcy z urzędu. Zarządzenie to nie zostało zaskarżone.

W toku instancji skazany korzystał z pomocy obrońcy z urzędu, lecz powodem tego nie było ubóstwo.

Jak natomiast wynika z opinii sądowo – psychiatrycznej sporządzonej w sprawie, może on samodzielnie uczestniczyć w procesie.

Przyjąć należy zatem, że w zaskarżonym zarządzeniu prawidło przyjęto, że skazany nie uzupełnił braków formalnych osobistej skargi kasacyjnej.

W tym stanie rzeczy, nie budzi wątpliwości trafność zaskarżonego zarządzenia, które jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy.

Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Zauważyć, już jedynie na marginesie należy, że z uwagi na charakter zapadłego rozstrzygnięcia w wyroku Sądu Odwoławczego, istniały jedynie ograniczone możliwości zaskarżenia go kasacją. Mogła ona bowiem zostać oparta wyłącznie na wskazaniu, że przy procedowaniu przed Sądami obu instancji zaistniała któraś z bezwzględnych przesłanek odwoławczych.

Jeżeli zaś skazany dostrzega zachodzenie takowych przesłanek w niniejszej sprawie, zawsze może je przedstawić w trybie art. 542§3 k.p.k. do rozważania wszczęcia postępowania wznowieniowego z urzędu.

Zapytaj AI o to orzeczenie