IV KZ 3/18

Sygn. akt IV KZ 3/18

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Szewczyk

w sprawie B. K.
‎skazanej z art. 216 § 1 k.k.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 28 lutego 2018 r.,
‎zażalenia obrońcy skazanej
‎na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 stycznia 2018 r.,

w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 listopada 2017r., sygn. akt IX Ka […],

na podstawie art. 518 k.p.k. w zw. z art. 126 § 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w K. nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 listopada 2017r., sygn. akt IX Ka […].

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła obrońca skazanej, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu obrazę przepisów postępowania karnego, a mianowicie art. 126 § 1 k.p.k., mającą wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, poprzez uznanie, że „błędne pouczenie co do możliwości i terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, co uprawnia do wniesienia kasacji nie jest przyczyną obiektywną uzasadniającą przywrócenie terminu do sporządzenia i wniesienia tego wniosku, nawet jeżeli istnieją wątpliwości co do tego, czy rzeczywiście takie pouczenie zostało udzielone” (k.342).

Autorka zażalenia wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie skazanej terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Gołosłowny jest zarzut błędnego pouczenia skazanej o sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.

Stosownie do treści art. 126 k.p.k. warunkiem uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu zawitego jest wykazanie, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, a więc takich, których strona nie mogła usunąć, aby dokonać wymaganej przez prawo czynności we właściwym czasie (por. postanowienie SN z 24 marca 1997 r., OSPP 11/97, poz. 4). Wyżej przedstawionych okoliczności żaląca nie podała we wniosku o przywrócenie terminu zawitego oraz w zażaleniu na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zawitego.

Skazana nie brała udziału w rozprawie odwoławczej, na której ogłoszony został wyrok, jednakże o terminie rozprawy była prawidłowo powiadomiona. Nieobecność strony przy ogłaszaniu orzeczenia i pouczenia o sposobie zaskarżenia wyroku, należycie poinformowanej o terminie tej czynności nie stanowi okoliczność od niej niezależnej w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k. O treści wyroku B. K. – jak sama podała – dowiedziała się w Biurze Obsługi Interesanta w dniu 22 listopada 2017 r. i wówczas była pouczana o terminie złożenia wniosku o uzasadnienie. Wbrew wywodom obrońcy, skazana nie twierdzi, że została błędnie pouczona, co do terminu złożenia przedmiotowego wniosku. W piśmie z dnia 5 grudnia 2017 r. zatytułowanym „ wniosek o uzasadnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu” B. K. podała, że dowiedziawszy się o treści wyroku była bardzo zdenerwowana, nie zrozumiała pouczenia dotyczącego terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie, a nadto wskazała na okoliczności dotyczące jej wieku i stanu zdrowia. Rację należy przyznać Sądowi Okręgowemu, że nic nie stało na przeszkodzie, by skazana - będąc osobiście w Biurze Obsługi Interesanta – złożyła stosowny wniosek. Argumentacja o niezrozumieniu pouczenia podparta okolicznościami dotyczącymi wieku i stanu zdrowia nie zasługuje na uwzględnienie, świadczy jedynie o nie dopełnieniu należytej staranności przez skazaną, która podczas procesu wykazywała się dużą aktywnością w podejmowaniu czynności procesowych. Nie stanowi przyczyny od strony niezależnej niezrozumienie pouczenia procesowego.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.

aw