POSTANOWIENIE

Dnia 4 lipca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie A. Ś.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

bez udziału stron,

w dniu 4 lipca 2024 r.,

zażalenia A. Ś. na zarządzenie zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego

Sądu Apelacyjnego w Katowicach

z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt WKK 27/24,

o odmowie przyjęcia kasacji,

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach, zarządzeniem z 24 kwietnia 2024 r. na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji A. Ś. .

Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Niewątpliwie w sprawie A. Ś. nie została spełniona przesłanka procesowa gwarantująca dopuszczenie jego kasacji do rozpoznania. Zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. jeżeli kasacja nie pochodzi od prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Tego wymogu nie spełniało pismo z 22 marca 2024 r., mające pełnić rolę kasacji, sporządzone osobiście przez skazanego, który w dniu 10 kwietnia 2024 r. odebrał wezwanie od Sądu Apelacyjnego w Katowicach do uzupełnienia w ciągu 7 dni braku formalnego w postaci sporządzenia i podpisania kasacji przez fachowy podmiot. Skazany w wyznaczonym terminie nie dokonał wymaganej czynności prawnej tzn. nie złożył nadzwyczajnego środka zaskarżenia sporządzonego i podpisanego przez obrońcę bądź radcę prawnego. To zaniedbanie skarżącego wykluczało uznanie kasacji za dopuszczalną i przyjęcie jej do rozpoznania.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak na wstępie.

[J.J.]

[ał]

‎