IV KZ 22/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
Dnia 29 lipca 2025 r.
w sprawie W.H.
skazanego z art. 178a § 4 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 29 lipca 2025 r.
zażalenia skazanego
na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II
Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 9 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 79/24,
o odmowie przyjęcia kasacji
na podstawie art. 530 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
W dniu 11 grudnia 2024 r. skazany wniósł osobistą kasację od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 sierpnia 2024 r., w sprawie o sygn. akt II AKa
79/24. Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2025 r., uwzględniając wniosek skazanego,
ustanowiono mu obrońcę z urzędu w osobie - adw. D.A. (k. 2252). W dniu 28
lutego 2025 r. wpłynęła sporządzona przez obrońcę skazanego opinia prawna o
braku podstaw do wniesienia kasacji (k. 2354 i nast.), której odpis wraz z
pouczeniem o możliwości ustanowienia obrońcy z wyboru celem sporządzenia i
IV KZ 22/25
2
podpisania kasacji od ww. wyroku, skazany odebrał 20 marca 2025 r. Pomimo
upływu zakreślonego terminu do wniesienia kasacji sporządzonej i podpisanej
przez obrońcę, skazany tego braku nie uzupełnił.
Zarządzeniem z dnia 9 maja 2025 r. odmówiono przyjęcia do rozpoznania kasacji
skazanego W.H. w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu
Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 maja 2025 r., sygn. akt II AKa 79/24.
Podstawą odmowy przyjęcia kasacji było wniesienie jej przez osobę nieuprawnioną,
tj. skazanego osobiście, w sytuacji, gdy zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. istnieje wymóg
sporządzenia i podpisania kasacji przez adwokata lub radcę prawnego.
We wniesionym zażaleniu skazany zakwestionował prawidłowość wydanego
zarządzenia wskazując na brak bezpośredniego kontaktu z ustanowionym z urzędu
obrońcą i nieskonsultowanie z nim stanowiska w przedmiocie wydanej opinii o
braku podstaw do wniesienia kasacji. Skazany wniósł o uwzględnienie jego prośby,
wyznaczenie mu nowego obrońcy z urzędu lub uwzględnienie jego skargi w innym
trybie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest niezasadne.
Argumenty przywołane przez skarżącego we wniesionym zażaleniu są
czysto polemiczne i nie mogą skutecznie wpłynąć na zmianę zaskarżonej decyzji.
Skazany korzystał z pomocy wyznaczonego z urzędu obrońcy, który nie stwierdził
podstaw do wniesienia w tej sprawie kasacji. Ograniczenie procesowe w dostępie
do kasacji (art. 523 § 1 k.p.k.) muszą skutkować tym, że wyznaczony obrońca z
urzędu ma ocenić w sposób obiektywny i bezstronny oraz w zgodzie z analizą
materiału aktowego, czy istnieją podstawy do sporządzenie i wniesienia kasacji w
konkretnej sprawie i w tym zakresie wola skazanego czy też jego stanowisko nie
ma znaczenia. Brak satysfakcji skazanego z decyzji obrońcy co do potrzeby
wywiedzenia kasacji, nie jest więc podstawą do zmiany wyznaczonego obrońcy, a
to oznacza, iż na tym etapie skazany w ten sposób skorzystał z prawa do
udzielenia mu pomocy z urzędu (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23
października 2020 r., III KZ 53/20). Z tego powodu pouczono go prawidłowo, że
kasację może wnieść w jego sprawie tylko obrońca którego sobie sam ustanowi, a
to dlatego, że już skorzystał z prawa do pomocy z urzędu. Stosowne pouczenie
IV KZ 22/25
3
skazany otrzymał i w zakreślonym terminie kasacja sporządzona i podpisana przez
obrońcę z wyboru nie została wniesiona (k. 2357).
W związku z tym, skoro skazany wezwany do usunięcia braku formalnego
kasacji, a więc złożenia w terminie 30 dni kasacji sporządzonej i podpisanej przez
obrońcę ustanowionego z wyboru, obowiązku tego nie dopełnił, a wcześniej złożył
do akt sprawy osobiście sporządzoną i podpisaną kasację, nie dopełniając wymogu
określonego w art. 526 § 2 k.p.k. to konieczne stało się wydanie zaskarżonego
zarządzenia, które jest zgodne z prawem.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.
[WB]
[a.ł]
