POSTANOWIENIE

Dnia 4 lipca 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (przewodniczący)
‎SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)
‎SSN Andrzej Stępka

w sprawie M.K.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 4 lipca 2022r.

zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2023r. w sprawie IV KO 21/23 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności

na podstawie art. 545§3 k.p.k. i art. 437§1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE

Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.

Bezsprzecznie w zaskarżonym postanowieniu trafnie wskazano, że „żadna ze wskazanych okoliczności nie mieści się w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., 540a k.p.k. lub 540b k.p.k.”. Jest tak rzeczywiście, skoro wnioskodawca odwołuje się nie do nowych faktów czy dowodów, które ujawniły się dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie, czego wymagają wymienione przepisy, a do okoliczności, które znane już były w tracie procesu.

Co zaś najistotniejsze, wnioskodawca wprost wskazuje we wniosku i i zażaleniu na to, że w jego ocenie w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa. Dotyczyć miałoby to złożenia przez pokrzywdzoną K.K. fałszywych zeznań.

Nie wdając się w dalej idącą analizę tej kwestii, gdyż byłaby ona obecnie przedwczesna, stwierdzić trzeba, że zgodnie z dyspozycją art. 541§1 k.p.k. popełnione „przestępstwo” aby mogło stać się podstawą wznowienia postępowania, musi być ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym.

Skoro zatem wnioskodawca tak ocenia zaistniałą w jego sprawie sytuację, najpierw winien złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, a dopiero po ustaleniu tego w prawomocnym wyroku może wskazać to jako podstawę wniosku o wznowienie postępowania.

W tej sytuacji brak było podstaw do uwzględnienia zażalenia skazanego, a zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.

Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

(Z.K.)

[ł.n]