Sygn. akt IV KZ 16/13
POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Hofmański
na posiedzeniu
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 kwietnia 2013 r.
w sprawie G. N.
w przedmiocie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
z dnia 26 listopada 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o
sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem
p o s t a n o w i ł
zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r., Sąd Okręgowy nie uwzględnił
wniosku skazanego G. N. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o
sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego wraz z
uzasadnieniem. Odmowę uzasadniono brakiem przyczyny niezależnej od strony,
która spowodowała przekroczenie terminu, a uzasadniałaby jego przywrócenie.
Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany, argumentując, że wniosek miał
dotyczyć innej sprawy skazanego.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
We wniosku z dnia 15 października 2012 r. o przywrócenie terminu do
złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku sądu odwoławczego
wraz z uzasadnieniem, skazany jednoznacznie wskazał, że dotyczy on sprawy o
sygn. VII Ka …/11 zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w B., utrzymującym w
mocy wyrok Sądu Rejonowego w C. w sprawie o sygn. II K …/10. Nie sposób
2
uznać, że skazany nie był świadomy tego, o przywrócenie którego terminu
wnioskuje, a nawet jeśli tak było, nie można takiej sytuacji uznać za przyczynę
niezależną od strony w rozumieniu art. 126 k.p.k. Przeciwnie, w ocenie Sądu
Najwyższego, tak oczywista omyłka co do sprawy, w której skazany dokonuje
czynności procesowych świadczy o lekceważącym podejściu skazanego do tychże.
Sąd Najwyższy w całości podziela argumentację przytoczoną w
zaskarżonym postanowieniu i uznaje ją za trafną. Polecając złożenie wniosku
małżonce, skazany musiał liczyć się z ewentualnymi jej zaniedbaniami w tym
względzie. Podobnie praca w delegacji nie może być uznana za okoliczność przez
stronę niezależną, która by uniemożliwiała złożenie wniosku w terminie, np.
poprzez nadanie go pocztą. Wobec powyższego, nie dopatrzono się sprawie
podstaw do przywrócenia terminu, o które wnioskował skazany, co pociągnęło
konieczność utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia.
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.
