IV KO 94/18

Sygn. akt IV KO 94/18

ZARZĄDZENIE

Dnia 6 lutego 2019 r.

Na podstawie 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 545 § 2 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku J. H. o wznowienie postepowania w sprawie Sądu Okręgowego w R., sygn. akt V K […], wobec nieuzupełnienia w terminie braku formalnego wniosku przez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym.

UZASADNIENIE

W skierowanej do Sądu Najwyższego korespondencji z dnia 2 lipca 2018 r. (k. 3-5 akt SN), skazany J. H. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w R., sygn. akt V K […]. Jednocześnie zwrócił się o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienia postępowania. Po zbadaniu sytuacji majątkowej skazanego wniosek ten został uwzględniony i J. H. wyznaczono obrońcę z urzędu w osobie adw. J. T.-J. – Kancelaria Adwokacka w W. (k. 11). Pismem z dnia 6 grudnia 2018 r. (k. 17–22) obrońca z urzędu J. H. poinformował Sąd Najwyższy, że po zbadaniu akt sprawy nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania.

Wobec tego, w dniu 21 grudnia 2018 r. doręczono skazanemu wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania przez jego sporządzenie lub podpisanie przez obrońcę, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny (k. 28 w zw. z k. 24–25). W odpowiedzi na wezwanie skazany pismem z dnia 27 grudnia 2018 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przedłużenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego i podpisanego przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym (k. 29).

W przedstawionych realiach procesowych sprawy nie budzi wątpliwości, że skazany nie uzupełnił braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania, który – z racji osobistego sporządzenia go przez skazanego – nie spełniał wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k., tj. nie został porządzony i podpisany przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym. Należy podkreślić, że przewidziany w art. 120 § 1 k.p.k. 7-dniowy termin na usunięcie braków formalnych pisma procesowego jest terminem prekluzyjnym, który nie może być przedłużany, ani nawet przywracany (zob. S. Steinborn, Komentarz do art. 120 Kodeksu postępowania karnego, w: Kodeks postępowania karnego. Komentarz do wybranych przepisów, red. S. Steinborn, Lec/el. 2016, teza 6; J. Skorupka, Komentarz do art. 120 Kodeksu postępowania karnego, w: Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz do art. 1-166, red. R.A. Stefański, S. Zabłocki, WKP 2017, teza 15). O braku możliwości przedłużenia terminu skazany został już zresztą poinformowany w piśmie z dnia 4 stycznia 2019 r. (k. 31).

Mając na uwadze powyższe, należało odmówić przyjęcia osobistego wniosku J. H. o wznowienie postępowania, co nie stanowi przeszkody dla ponownego wniesienia wniosku o wznowienie postępowania na korzyść skazanego, spełniającego wszystkie wymogi formalne tego pisma procesowego, albowiem nie wiąże się z tym żadne ograniczenie czasowe.