IV KO 74/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 3 września 2026 r.
SSN Dariusz Kala
w sprawie:
A.P. w postępowaniu w przedmiocie wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 września 2026 r.,
wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania
wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 14 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKa 140/23
zmieniającego wyrok łączny Sądu Okręgowego w Bielsku – Białej
z dnia 9 stycznia 2023 r., sygn. akt III K 77/22
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.
postanowił:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego A.P., we wniosku o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia
14 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKa 140/23, wniósł o wstrzymanie wykonania tego
orzeczenia do czasu rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.
IV KO 74/26
2
Na wstępie wskazać należy, że sam fakt wniesienia wniosku o wznowienie
postępowania nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania
prawomocnego wyroku. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w.
postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się
wykonalne, a wyrok - w myśl art. 9 § 2 k.k.w. - staje się wykonalny z chwilą jego
uprawomocnienia. Regulacja art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a wobec
tego nie podlega wykładni rozszerzającej. Zastosowanie instytucji uregulowanej we
wskazanym przepisie winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w
swej wymowie okolicznościami – mającymi swoje zakotwiczenie w treści
wskazanych we wniosku podstaw wznowieniowych – prowadzącymi do konstatacji,
że wykonanie kary przed rozpoznaniem wniosku o wznowienie postępowania
spowodowałoby dla osoby skazanej zbyt poważne skutki. Tego rodzaju sytuacja w
niniejszej sprawie nie zachodzi.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej
postanowienia.
[WB]
[a.ł]