IV KO 71/25
ZARZĄDZENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wiliński
Dnia 16 lipca 2025 r.
po zapoznaniu się z pismem obrońcy skazanego T.J. – adw. M.G., sygnalizującym
konieczność wznowienia z urzędu postępowania karnego, zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 6 lipca 2020 r.,
sygn. akt II AKa 25/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z
dnia 1 października 2020 r., sygn. akt III K 136/18,
stwierdzić brak podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy
postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej
postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego T.J. – adw. M.G. we wniosku z dnia 5 maja 2025 r.
(data wpływu) wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 6 lipca 2020 r., sygn. akt II AKa
25/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 1 października
2020 r., sygn. akt III K 136/18, z uwagi na udział w składzie orzekającym SSA X.Y.
Zgodnie z art. 540 § 1 k.p.k. możliwe jest wznowienie postępowania
sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem z powodu wskazanych tam
przesłanek. Z urzędu wznowienie takiego postępowania sądowego możliwe jest
także w razie ujawnienia się bezwzględnej przyczyny odwoławczej (art. 542 § 3
k.p.k.) i do jednej z nich właśnie odnosi się wniosek obrońcy skazanego. Wniosek
IV KO 71/25
2
ten uznać więc należało jako sygnalizację podstawy do wznowienia postępowania z
urzędu.
Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania tej sprawy ma uchwała 3
połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020.
Jak wskazano w niej: „Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2
k.p.k. albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt
4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana
na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej
Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017
r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw,
jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach,
do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1
Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii
Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności”. Oznacza to konieczność wykazania istnienia
„okoliczności” wskazujących na szczególnie bliski związek konkretnego sędziego z
organami władzy wykonawczej w okresie podejmowania przez te organy zamachu
na dobro wymiaru sprawiedliwości, które w związku z faktem powołania na
stanowisko sędziowskie z udziałem wadliwie ukształtowanej KRS prowadzą do
wniosku, że nie zapewnia on w ocenie bezstronnego obserwatora wymaganych
standardów bezstronności i niezależności.
Autor sygnalizacji, poza wskazaniem na fakt powołania sędziego X.Y. do
Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z udziałem wadliwie funkcjonującej KRS, podał,
że w procedurze konkursowej Kolegium SA nie popierało kandydatury wskazanego
sędziego, który w krótkim czasie po nominacji objął także funkcję Wiceprezesa
Sądu Apelacyjnego w Białymstoku. Zauważyć trzeba jednak, że Sąd Najwyższy
wielokrotnie poddawał już weryfikacji gwarancję bezstronności orzekania sędziego
X.Y. mając na uwadze przebieg jego kariery sędziowskiej, w tym również
sygnalizowane w niniejszym wniosku przez obronę okoliczności, m.in. w wyroku z
dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt IV KK 470/24, czy wyroku z dnia 30 stycznia 2025
r., sygn. akt IV KK 396/23, jak również w postanowieniu tego Sądu z dnia 26 marca
2025 r., sygn. akt IV KO 143/24 oraz wielu wcześniejszych orzeczeniach, m.in. z
IV KO 71/25
3
dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt IV KK 566/23 czy z dnia 25 maja 2023 r., IV KK
134/23, nie stwierdzając tam wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej z
art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. w odniesieniu do ww. sędziego. W orzeczeniach
podkreślano m.in., że postępowanie konkursowe przed KRS i wręczenie sędziemu
nominacji w dniu […] 2019 r. miało miejsce przed podjęciem przez Sąd Najwyższy
uchwały z dnia 23 stycznia 2020 r., a rozkład głosów Kolegium SA i objęcie funkcji
Wiceprezesa SA nie rzutowały na ogólną ocenę jego ścieżki zawodowej.
Podzielając pogląd wyrażony w ww. orzeczeniach, zarządzono jak na
wstępie.
[WB]
[a.ł]
