Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2018-10-16
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV KO 70/18
POSTANOWIENIE
Dnia 16 października 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 października 2018r.,
w sprawie wniosku E. M.
skazanej z art. 148 § 1 k.k.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 18 lutego 2010 r., sygn. akt II AKa […],
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w T.,
z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II K […],
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił
odmówić przyjęcia wniosku E. M. wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
E. M. została prawomocnie skazana za czyn z art. 148 § 1 k.k. na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Jak wynika z akt znajdujących się w Sądzie Najwyższym, skazana wielokrotnie już wnosiła o wznowienie postępowania w jej sprawie. Ostatnio, Sąd Najwyższy postanowieniami z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt IV KO 75/17 i z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt IV KO 4/18, odmówił, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., przyjęcia wniosków skazanej w omawianym przedmiocie wobec ich oczywistej bezzasadności.
Analiza wniosków w wyżej wskazanych sprawach, dowodzi ich tożsamości z obecnie złożonym wnioskiem i pozwala stwierdzić, że skazana już po raz kolejny składa do Sądu Najwyższego kserokopię tego samego wniosku, który opatrzony jest każdorazowo jedynie inną datą. Nie dostrzegając także jakichkolwiek nowych argumentów świadczących o konieczności wznowienia postępowania, stwierdzić należy, że brak jest również potrzeby powtarzania wcześniej prezentowanej argumentacji Sądu Najwyższego.
Z tych względów, Sąd Najwyższy uznał, że wniosek skazanej o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, gdyż nie spełnia podstawowych warunków ustawowych i dlatego należało odmówić jego przyjęcia na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych.
