IV KO 67/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 16 czerwca 2025 r.
SSN Jacek Błaszczyk
po rozpoznaniu w sprawie Ł. D.
w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 16 czerwca 2025 r.,
sygnalizacji skazanego o potrzebie wszczęcia z urzędu postępowania o
wznowienie postępowania zakończonego
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 29 maja 2023 r. II AKa 490/22,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 24 maja 2022 r., XVI K 247/21
na podstawie art. 542 § 3 a contrario k.p.k.
p o s t a n o w i ł
1. stwierdzić brak podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania
o wznowienie postępowania,
2. obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania.
UZASADNIENIE
Skazany Ł.D. wniósł o zbadanie przez Sąd Najwyższy, czy podczas
rozpoznawania jego sprawy przed Sądem Apelacyjnym i Sądem Okręgowym
doszło do zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej wskazanej w art. 439 §
1 pkt 2 k.p.k., a w konsekwencji zwrócił się o rozważenie wznowienia postępowania
w tej sprawie z urzędu.
IV KO 67/25
2
Sednem wniosku jest wskazanie w jego uzasadnieniu, że sąd rozpoznający
sprawę był nienależycie obsadzony, gdyż zachodzi wysokie prawdopodobieństwo,
że w jego składzie zasiadała osoba, która otrzymała nominację sędziowską na
wniosek tzw. Krajowej Rady Sądownictwa w składzie, który został
ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 3).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powyższa okoliczność nie jest wystarczająca do wszczęcia z urzędu
postępowania wznowieniowego.
Jak wynika z pkt 2 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r.,
sygn. akt BSA I-4110-1/20 "nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt
2 k.p.k. (...) zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba
powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek
Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym
przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie
Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3), jeżeli
wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do
naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust.
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii
Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności.
Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu
Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., I KZ
29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).
Podkreślić zatem należy, że odmiennie należy postrzegać sytuację należytej
obsady sądu w zależności od tego, czy sąd ten jest Sądem Najwyższym czy sądem
powszechnym. W pierwszym wypadku Sąd zawsze jest nienależycie obsadzony
gdy zasiadają w jego składzie osoby powołane na wniosek tzw. Krajowej Rady
Sądownictwa w trybie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r.
W drugim, ten sam fakt - zaistnienia wadliwego procesu nominacyjnego - powiązać
IV KO 67/25
3
jednak trzeba z konkretnymi okolicznościami sprawy, tj. w stosunku do konkretnego
członka składu Sądu orzekającego w sprawie, czego jednak Ł. D. w swym piśmie
sygnalizacyjnym nie czyni.
W tej sytuacji podnieść należy, że Sąd Najwyższy nie dostrzegł zaistnienia
żadnej z przesłanek okreslonych w art. 439 § 1 k.p.k., w tym w zakresie składu
sądu, i to zarówno na etapie pierwszej, jak i drugiej instancji.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do
stwierdzenia, aby w omawianej sprawie zaistniały podstawy faktyczne i prawne
uzasadniające wznowienie postępowania z urzędu w trybie art. 542 § 3 k.p.k.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak w
sentencji.
[J.J.]
[a.ł]
